Təbiət və bahar
Sərxoşlara gül saçmağa yellər gəldi,Dildarına mey süzməyə dilbər gəldi.
Rübai 9خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت
Rübai 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Rübailər, 18Əfsus, gülün üstündə tikanlar bitdi,Bir qarğa sənin laləni talan etdi,
Rübailər, 21Sənə həsəd edir yasəmən, gözəl,Ey nazı min fitnə eyləyən gözəl!
Rübai 24Hər məclis çiçəklə, güllə bəzənər,Köynəyi cırılmış uşağa bənzər.
Rübailər, 28Dar köksümü qəmlərin seçibdir meydan,Güllər üzünü görüb qalarlar heyran.
Rübai 32در مرو پریر لاله آتش انگیختدی نیلوفر، به بلخ در آب گریخت
Rübailər, 33Ancaq gül üzünlə ürəyim, bil, şəndir,Olsan harada, ora mənə gülşəndir.
Rübai 34لاله چو پریر آتش شور انگیختدی نرگس، آب شرم از دیده بریخت
Rübai 49Mən söylədim: – Ey gül, mənə tez mey ver gəl,Dilləndi, dedi: – Adna günü bir dincəl.
Rübai 71Əsmişdir o gün lalə, gül üstdən yellər,Torpaqda dünən bitirdi sünbül çöllər.
Rübai 84Ləlin baharın taxtını talan etdi,Məst etdi o badam məni nalan etdi.
Rübai 86Odlardan o gün çəkdi lalələr xəncər,Atdı suya qalxanı dünən nilufər,
Rübai 87Nəsrinin o gün vurdu mənə atəşlər,Yellər bizə göstərdi dünən sünbüli-tər,
Rübai 88Od vurdu o gün Nişapura tər güllər,Göstərdi dünən su Mərvdə nilufər.
Rübailər, 89Xəttin çıxarıb bənövşələr tər güldən,Xətt çəkmiş aya, könlü nə istər güldən?
Rübai 93Mən tikansız, təzə, ətirli güləm,Qəmlərini çəkən şeyda bülbüləm.
Rübai 101Ey can, diləyim ürəyimin dərmanı,Bağlarda sənin üzün kimi gül hanı?
Rübailər, 103Bağlarda gülüzlər görərək sərv, yamanNaz ilə deyirdi öz boyundan dastan.
Rübai 110Dərdinlə sənin hər gecə bir qəm gördüm,Ağlar gözümü həsrət ilə nəm gördüm.
Rübai 117Buludla çarpışan görürəm səni,Günəşi arayan görürəm səni.
Rübai 135Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.
Rübailər, 138Ağzın, gözün, ey lalə üzlü, şux, göyçək,Almış elə bil, püstə, badamdan örnək.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.