Təbiət və bahar
Demə rəyimlə damanın çıxıb, ey şəhsüvar, əldən,Sənin cövlanın almışdır inani-ixtiyar əldən.
Qəzəl 235Hüsn bağı gül camalından alıbdır ziyvəri,Fəth olunmuş kirpiyin tiğilə eşqin kişvəri.
Qəzəl 236Rəhi-eşqə düşəli yarım olubdur tovfiq,Yoxdur tovfiqdən özgə mənə bu yolda rəfiq.
Qəzəl 237Tərk etdi yar, etdi məni biqərar eşq,Şamü səhər olubdur işim ahü zari-eşq.
Qəzəl 245Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil,Böylə bir sevdayə heç kəs dözməyə qadir deyil.
Qəzəl 246Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən,Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəzəl 249Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gülKi, dinlər ahü zar etdikcə bülbül.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 253Lalə üzlü o gözəlsiz yerim olmuş külxən,Eşq odunda yanıb axırda külə döndüm mən.
Qəzəl 257O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördümKi, ta vəsli nəsib oldu, öz ömrümdən səmər gördüm.
Qəzəl 264İnlərəm, rəhm eləməz halıma yarım, nə edim?Ona təsir eləməz naləvü zarım, nə edim?
Qəzəl 270Göz içrə ol gözələ bir əziz məkan verdim,Bəzək deyə, evinə ləxtə-ləxtə qan verdim.
Qəzəl 272Gül camalından uzaq hər yerdə yatdım, ey nigar,Göz yaşım axdı, çəkildi dövrəmə gildən divar.
Qəzəl 277Hər gecə ağlamaqla qan içində boğuluram,Səhər başımı köpük kimi qandan çıxarıram.
Qəzəl 281Şux sənəmlər eşqinə düşmüş könül, divanəyəm,Eşqdə Məcnuna tay tutma məni, mərdanəyəm.
Qəzəl 287Mən odam, rəsmi budur mənzilim olsun külxən,Deyiləm gül ki, tapam gülşən içində məskən.
Qəzəl 290Aşiqəm, bir sənəmi-laləüzarım vardır,Bir də sevdalı başım, qəlbi-figarım vardır.
Qəzəl 291Qapından toz kimi bir an ayırsa cismimi yellər,Başım əflakə də çatsa, könül kuyinə meyl eylər.
Qəzəl 293Mənim cahanda ki, bir yari-gülüzarım yox,Işim ki, yox, burada qalmağa qərarım yox.
Qəzəl 296Nə qədər ki, olmuruq, bir sevgilinin qəmi ilə olmuşuq,Bir laləüzlünün dərdi və dağı ilə olmuşuq.
Qəzəl 301Sinədə yüz gizli dərdim qaldı, canan, əlvida!Qəm dağı köçdü qapından, getdim, ey can, əlvida!
Qəzəl 302Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana!Səni gördükdə cismimdən əsər mən görmərəm əsla.
Qəzəl 306Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişanKi, yoxluğun qələmi xəttin etdi bizdə əyan.
Qəzəl 307Sənin əksin deyil ayinədə, ey nazlı sənəm,Bəlkə bətnində Məsihasını bəslər Məryəm.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.