Təbiət və bahar
باز گلزار صفای رخ جانان داردهر طرف زینتی از سنبل و ریحان دارد
Qəsidə 18Gül gəldi, yenə gülşəndə cənnət lətafəti var,Yer tər otdan səma rəngi almışdır.
Qəsidə 19Həva bərki-xəzani bağ içində tökmədə lərzan,Olur hər yan yaşıl otların üstü sanki zərəfşan.
Qəsidə 24Qışın günündə səhər başlayıb soyuq ruzgar,Ağacların canına sanki qorxu, lərzə salar,
Qəsidə 31Çəmən bəzəndi çiçəklə gəlincə fəsli-bahar,Xəzan qəmindən ağaclarda qalmadı asar.
Qəsidə 45Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.
Qəsidə 49Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər.Açdı gülşəndə gülün qönçəsini pərdeyi-zər.
Qitə 28Hüsni-surətlə kəlami-mənəvi insanlaraHər zaman hər hal ilə olsa, deyildir biəsər.
Qitə 36Bu hasili qəm olan dərdü qüssə bağındaTəəccüb eyləmə, gər olsa nitq bülbülü lal.
Qitə 43Bir gün səhər-səhər çəmənə eylədim güzər,Ta dəf edəm gülü səmən ilə məlalımı.
Rübai 6ای زلف تو سرمایه رسوایی ماعشق تو بهار گل شیدایی ما
Rübai 41چون لاله پریرم آتشی در دل بوددی داد نوید سنبلت باد درود
Rübai 50Əsir bahar yeli, qönçələnir gül,Olur gül şamına pərvanə bülbül.
Rübai 51Çəməndə gül qurdu böyük ehtişam,Səbzənin başına səpdi zər müdam.
Rübai 53بنمود رخت بنفشه باغیست مگرشد انجمن افروز چراغیست مگر
Rübai 55Şümşad qamətinə olmuşdur əsir,Kölgən tək gəzərdi, ey bədri-münir!
Rübai 60Hərgiz gözəllərdən görmədim vəfa,Dərmədim gül vəfa bağından əsla.
Rübai 65Bir gül yarpağı tək camalın xoşdur,O zülf sünbülündə cəlalın xoşdur.
Rübai 66Rəftarın etmişdir sərvi xəcalət,Sünbüllər eyləyir zülfünə heyrət.
Rübai 75Çoxdandır vüsalın dövlətilə mənAyrıldım bənəfşə, sünbül, çəməndən.
Rübai 76Üzündən aralı işim yox bağla,Əylənə bilmərəm çiçəkli dağla.
Rübai 93Xoşdur sənlə edəm bir seyri-çəmən,Dola göz yaşımla ətəyim həmən.
Saqinamə, fəsil 8بیا ساقی آن لاله باغ ذوقکه دارم ازو بر جگر داغ شوق
Rübailər, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.