Təbiət və bahar
Əladır üzün tər-təzəcə güllərdən,Xəttin, qırışın Xəllüx ilə Bərbərdən.
Rübai 151Güldün, çəmənə qırmızı güllər sərdin,Çovğunlu qışı güllü yaza döndərdin.
Rübailər, 155Dərdin o buluddur ki, tökər gözdən qan,Dərdin o zəhərdir ki, ona yox dərman.
Rübai 156Duzsan, elə bil, tamam lətafətsən sən.Tər gül kimisən, bütün təravətsən sən.
Rübailər, 162Hiyləylə tutub əllərimi bağlarsan,Zülfünlə də bütpərəstə gün ağlarsan.
Rübai 163Yaz vaxtı su üstündən özgə yer seçmə,Bir yasəmən üz yarın sözündən keçmə.
Rübailər, 165Şehdən payız içmişdir ağaclar badə,Sərxoşca bir il çiçək tutur röyadə.
Qəzəl 4در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با نالههای خویشتن
Rübailər, 183Bir cismimə bax: içində qəlbim viran!Bir canıma bax: düşübdür oddan tufan!
Qəzəl 9ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما
Qəzəl 15ای رموز لوح رویت عنده امالکتابکرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب
Qəzəl 17چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب
Qəzəl 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Qəzəl 27امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیدهها را نور و دلها را صفایی دیگر است
Qəzəl 29گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Qəzəl 30ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است
Qəzəl 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Qəzəl 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Qəzəl 46مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست
Qəzəl 47بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
Qəzəl 48الله الله این چه نور است آفتاب روی دوستاین چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست
Qəzəl 49لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Qəzəl 51مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست
Qəzəl 54جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیستناز و نعیم هر دو جهان بی تو هیچ نیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.