Qəzəl 180

برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرابس بود چون لاله داغی یادگار او مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1800

ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1801

اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1802

ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1803

کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیستبه روزنامه خورشید، مد احسان نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1806

به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1808

اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیستکه تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1810

چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1812

Qəzəbdən özgə, dünyada nə meyl etsən, halal olmaz,Təhəmmül etməyən kəsdə, məsəldir ki, kamal olmaz.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1813

شب فراق ز روز حساب خالی نیستکه از بیاض، سواد کتاب خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1814

نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1818

طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1819

ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1823

ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1825

به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1828

Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan soldu,Baharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1829

Ömrümün hər anı yox, illəri sürətlə keçib,Mən vüsal arzuladım, günlərim həsrətlə keçib.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

Buludun göz yaşı verməzdisə ümmana məni,Özgə cövhər verəcəkdi yenə dövrana məni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1831

کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1832

ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1838

فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1842

غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.