Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمستچون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست
Vəh ki, boldum sənsizin avarə, bilmən neyləyimVəh ki, boldum sənsizin avarə, bilmən neyləyim,Qalmışam biçarəvü bir çarə bilmən, neyləyim.
Qəzəl 103ای سراندازان سراندازی کنیدخرقه بازی چیست جانبازی کنید
Zahida, ol sənəmin zülfi-çəlipasına baxZahida, ol sənəmin zülfi-çəlipasına bax,Aç bəsirət gözüvü, nərgisi-şəhlasına bax.
Hüsnünə heyran durur hurü mələkHüsnünə heyran durur hurü mələk,Eşqinə sərgəştədir daim fələk.
Qəzəl 188صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Qəzəl 3140Nə məsciddən xeyir gördüm, nə meyxanə çatır dadə,Daha başqa yerim yoxdur, gedim indi bu dünyadə.
Qəzəl 33Dünyaya gəlmişik, qəm ilə həmdəm olmuşuq,Qəm aşinası dəhrdə biz hər dəm olmuşuq.
Güle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileGüle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileKıla könlegini şol lahza kabâçe yüz göz ile
Qəzəl 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست
Sənsizin göydivü qaldı, ey güli-baği-cinanSənsizin göydivü qaldı, ey güli-baği-cinan,Lalə tək bağrımda dağü ğönçə tək ağzımda qan.
Qəzəl 117برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش
Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbüləndGərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd,Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.
Könlümün şəhrini çün kim, eylədi yəğmayi eşqKönlümün şəhrini çün kim, eylədi yəğmayi-eşq,Saldı aləm mülkünə şuri-şərü qovğayi-eşq.
Qəzəl 191ترا که دیده نباشد نظر چگونه کنیبدین قدم که تو داری سفر چگونه کنی
Qəzəl 3246Qorxağın axsa qanı, cümlə cahan haya düşər,San, qiyamət gününün tufanı dəryaya düşər.
Qəzəl 39Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni,Saxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Cân kadri sehl ola velî cânî durur cânamCân kadri sehl ola velî cânî durur cânamSen sanma ol sanuyı ki ben andan usanam
Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Gəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasanGəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasan,Yüzi güldəstə, boyu sərvi-rəvanım, xandasan.
Qəzəl 118اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش
Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Rüxsarına bənzər o gülün nəstərən olmaz.
Könlümdə mənim eşqi-camalın əzəlidirKönlümdə mənim eşqi-camalın əzəlidir,Şol nəsnə kim, oldu əzəli, ləmyəzəlidir.
Qəzəl 16ای روی تو مهر و کَون ذراتذات تو برون ز نفی و اثبات
Qəzəl 3372Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.
Qəzəl 49Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini,Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Niçe niçe gönülüm gîsûsıyile yidileNiçe niçe gönülüm gîsûsıyile yidileNiçe niçe tutağı derdiyile kan yudıla
Qəzəl 132همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Mən mənəm mən, kim, qəbuli-həzrəti-şahəm bu günMən mənəm mən, kim, qəbuli-həzrəti-şahəm bu gün,Xəl’əti-şahi geyib, məqbuli-dərgahəm bu gün.
Qəzəl 121دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان میچکانید از لب چون شکرک