Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Təbiət insana iki əl verib,Kiminsə əlindən tutub qaldıraq.
Ey könül, hər mənisiz cahili yar etmək nədir?Ey könül, hər mənisiz cahili yar etmək nədir?Mənisiz cahil sözünə etibar etmək nədir?
Bu işəQadir Allah, səndən budu diləyim,Pənahdarım, imdad eylə bu işə!
Zəfər yaraşırQoy bu şerim sovqat olsunbəxtəvərlərə,
Özgədən çək gözünüQədim şairlər demişCan evi virandı ki...
TozanaqYenə toz... aman, bu toz buludları nə istərBilməm səndən ey Bakı, sən ey atəş diyarı!
Heydərbaba, Şəhriyarın necə oldu?Heydərbaba, Şəhriyarın necə oldu?Niyə dövran xalqımızla gec oldu?
VarGözün açıb bu dünyaya gül olan,Demə ki, nə yaxşı xoş səfası var.
Sağlığında qiymət verin insanlara…Bir arzum, ay adamlar, qoyun deyim,Sağlığında qiymət verin insanlara,
Teleqraf gündə verir xalqa xəbərTelqraf gündə verir xalqa xəbərBalkan əhvalına dair yalanı.
Qədəmin mübarəkHəyatımın yeni bir mərhələsi,Qəlbimdə yeni döyüntülər,
Qızıl rəngli səhərlərimHər gün məni oyadarlarQızıl rəngli səhərlərim.
Bomba üstündə evMən Stavropol qəzetlərinin birində oxudum: Müharibə vaxtı almanların torpağa işləyib partlamamış bir bombası illərlə burada qalmış, hətta bilmədən onun üzərində ev də tikmişlər. Bomba qazıntı zamanı təsadüfən tapılmışdır.*Bomba üstünə
“Tənqid”Şimşək bil yol parladıİşığı aləmi qamarladı.
Ey könül, yanmaqdan qorxmursan sən dəEy könül, yanmaqdan qorxmursan sən də?Pərvanə xisləti varmıdır səndə?
Qəzəl 3925Aşiqin qanın içən dilbər əgər çəkmir əzab,Nəyə lazımdı ələ badə alıb içsə şərab.
Qitə 156Ey Xaqani, çörək üçün öz abrını tökmə sən,Bil, abrını tökən tamah canı alar əlindən.
Qəzəl 105Ləbi-ləlindən uzaq istəmərəm abi-həyat,Oldu ağ günlərimiz şami-qəmindən zülmat.
Cami-Cəm, fəsil 84Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.
Niçe niçe bize sevdâ yed-i beyzâyı gösdersenNiçe niçe bize sevdâ yed-i beyzâyı gösdersenYüzüm sîmin çü zerkılduil bize sîmâyı gösd ersen
Qəzəl 337دل ما باده طلب کرد و شرابش برسیدبرسد چون برسد سابقه حبل ورید
Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdururDil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur,Can sana bir bəndeyi, əlbət qədim olmuşdurur.
Zənganlının vəqəsiMərdi-xoşrişi-şəhri-Zəngani,Yuxuda, yatdı, gördü şeytani.
İmdadEy Zəka, bir şairin ki parlaq istedadı var,Neyləyir imdadı, istedadı var, imdadı var!
Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه
Qəzəl 24با دل بسی گفتم که یار از عهد و پیمان بگذردفرمان من کن جان مکن کان بت ز فرمان بگذرد
Vay dədəDağıldı getdi, vay, dədə, əcəb, cəlalı mollanın,Hanı o köhnə hörməti, hanı o halı mollanın?
Sənə bağlıyamDostum Zeynal Məmmədova ithaf*Qarabağa cənnət desəm, tamam haqlıyam,
Rübai 24Hər məclis çiçəklə, güllə bəzənər,Köynəyi cırılmış uşağa bənzər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 53İş ərlərindən biri çıxaraq bir gün çölə,Uzun bir yol gedirdi min nəfər mürid ilə.