Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Müğənni, bu gecə çəngini saz et,Məni bu dar yolda qəmdən xilas et!
Qəzəl 183به خون دیده مکتوبی نگارمیکایک عرضه دارم آن چه دارم
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Gər istəsən ki, fitneyi-aləm oyanmasınGər istəsən ki, fitneyi-aləm oyanmasın,Dövri-qəmərdə əqrəbi-zülfün dolanmasın,
Qəzəl 66چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Bizim bayramHər il bu bayramın adı gələndəAl geyib bəzənir bizim Vətən də.
Əhval-ruhiyyəRədd olun başımdan:divar söhbətlər,
Müddətdir həsrətəm, bir gəz, bəri baxMüddətdir həsrətəm, bir gəz, bəri bax,O xan gözlərinin sədqəsi canım.
Mustafa müəllim– Qara çeşməksiz də baxar günəşəKölgəli deyilsə insanın gözü.
Şəhidlər xiyabanıDayanın, Şəhidlər xiyabanıdı,yas toya qarışıb, toy yasa burda.
Yatmağa qorxuramYuxum gözümdən tökülüryatmaq istəmirəm.
Ta ki, boldum aşiina bu arizi güllər biləTa ki, boldum aşiina bu arizi güllər bilə,Naləvü əfğandur işim zari-bülbüllər bilə.
Daş sizə qəmbər bizəQarğıyıb zalım fələk istər sizə, istər bizə,Çox dəyib mitinq zamanı daş sizə, qəmbər bizə.
Çürüdüİstəyirəm qələm alım söz yazım,Sel-sel oldu sinəm başı çürüdü.
Kənzül-həqayiq, fəsil 15تو نفست دل کن و دل را چو جان کنپس آنگه سوی جانان روان کن
MənimSuludin, firudin* dilim əzbəri,Oxusam, xoş gələr avazım mənim.
Qəzəl (başqa mənbədən) 4چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
Yaxşı sınaNamərd dar günündə unudar səni,Gen günündə ha düz, ha yaxşı sına.
Şairlərə borcumuzBəxtiyar Vahabzadəyə*Arazın tikanlı məftillərdən
Bir ulduzaYormuşdu bütün ruhumu, əfkarımı alam,Bir dağ ətəyində düşünürdüm təkü tənha.
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
Bəlkə dəM.Rəfiliyə*Onunla həmmərəz idik biz,
Aman, ey bivəfa, zülmün bəni bizar edüb candanAman, ey bivəfa, zülmün bəni bizar edüb candan!..Ümidim gəlməz idi böylə zülmə dəsti-xubandan.
Şeir 175با قضا، چیره زبان نتوان بودکه بدوزند، گرت صد دهن است
Qədim şəhərimYenə yolum düşdü Gəncəbasara,Meh əsdi, güllərin dodağı qaçdı.
Qəsidə 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
Məsləkim yolundaMəsləkim yolunda gəlsəm üz-üzəMəndən əfv ummasın doğma qardaşım.
Qəzəl 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Vay halınaDoğulduğun, böyüdüyün VətənindəHaqq tapdanıb, şər udulsa, vay halına!
Bu aləm hüsninə heyrandır, ey dustBu aləm hüsninə heyrandır, ey dust!Sana bu qönçə ləb xəndandır, ey dust!