Molla və rəssam

Bir nəfər molla, bir nəfər rəssam,Yol gedirdi vaqonda bir axşam.

Məmməd Səid Ordubadi2 dəq
Dağların

Çəkilmir başından duman - çiskini,Nə betər dəyişib halı dağların.

Aşıq Heydər1 dəq
Tərkibbənd 2

خورشید کارنامه ملک جهان نوشتنوروز عزل نامه صرف زمان نوشت

Fələki Şirvani13 dəq
Mənə

Salam olsun sənə Molla Məhəmməd,Təzə aşıq oldum, saz göndər mənə.

Molla Cümə1 dəq
A bəy

A bəy, nə gəzirsən hallı-havalı,Süleyman mülkünün yiyəsi kimi?

Aşıq Bəsti1 dəq
Eyləmə qəm

Eyləmə qəm, ey başı boş bambılı,Dümbəyi çal düşgilə meydane sən

Əliqulu Qəmküsar2 dəq
Getdi

Bir ah çəkdim, sinəm üstə dağ düşdü,Dilimin hər yana sədası getdi.

Aşıq Musa1 dəq
Məni

Yağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.

Xalq ədəbiyyatı1 dəq
Canə etdim dərdi-dil zəbtindən, ey dildar, eşit!

Canə etdim dərdi-dil zəbtindən, ey dildar, eşit!Əndəlibin sərgüzəştin, ey güli-bixar, eşit!

Qövsi TəbriziQəzəl1 dəq
Bir gün

Könül, gəl əl götür bu qəm-qüssədən,Sənin də yurdunda toy olar bir gün!

Aşıq Valeh1 dəq
Ayaq üstədi

Bu gün bir bağçanın seyrinə vardım,Bu bağın bağbanı ayaq üstədi.

Miskin Abdal1 dəq
Amandı dur məzardan

Beş-altı yüz nəfər dələ alır kilünki çün ələ, salır cəhanə vəlvələ və şurişü qiyaməti, səbahü əsrü vəzzüha, yıxalla qəsri-şürbəha, tükəndi səbrimiz daha, gedax Məmmədəlişaha, deyax ki, ölürux daha! Başuva yığ əcamiri, xüsus Əmir Bəhadiri, belinə bağla qəddərə və rakib eylə əstərə, o hafizi-şəriəti. Deyin: Əya şəhi bəqa, əya xədivi-məhliqa, olub rəiyyət əşqiya, misali rus və erməni geyiblə kəfşi-rovqəni, genişləyirlə kuçəni; deyəndə: ey sitəmşüar, nolar olanda kuçə dar? Deyəllə: çor və zəhrimar, döyəllə həm cəmaəti. Nə hoqqabazılıqdı bu əya giruhi-səqf gən, yaratmış həyyu-zülmənən, şütur bərayi mərdü zən və əsbü filü gərgədən, məgər o üştərizəmin, o piri-zuri-pərvərin və əsbi-mah peykərin, maşından azdı sürəti? Baxın bu qövli-əbtərə, nə rəhm edəllə dülgərə, nə dəlləyə, nə rəşbərə, nə məscidə, nə minbərə, nə Miri-şəri-ənvərə, bu qövmün ehtiramı yox şəriəti peyəmbərə; nə həq tanır və nə Əli, nə Cəfəri, nə dini var, nə bığı var, nə səqqəli. Gəlibdi fəleyi-Güney, misali muri-biədən, çıxalla damə nagəhan, deyəllə: ya Əli mədəd! Verəllə səs-səsə hamı, yıxalla şəst ilə damı, gedəllə cümə axşamı içəllə zəhrimari mey, vuralla dəf, çalılla ney, deyəllə: Ay daley-daley! Əya cəmaəti Güney, məgər ki, yoxdu qeyrətüz, qalıbdı kətdə külfətüz, nə aşı var, nə də əti! Deyin o əhli Təbrizə, maşın gərək deyil bizə, gəlin, gəlin, çökün dizə, qulaq verin bir həmdüzə, fərasət örgədək sizə. Qələtdi həmdü surəmiz, gərək onu ravanlayax, üsuli-dini anlayax, firui-dini həmçinin. Niyə boş əyləşək ki, biz xərab edək vilayəti? Vuranda gürzünü yerə, Nəkirü-Münkər, ey Əmu, qoyunlar ürkər, ey əmu! Sual edə nəmazdən, xudayi-baniyazdən, şəhənşəhi-hicazdan, nə farsicə bilər: "Birov", nə türkücə "Xnov-minov", nə kürdücə "Həsov-məsov", nə rusicə "Netov-metov", fəqət bilər ərəbcə o, cavab alar ərəbcə o. Bə izzəti, bə şövkəti behişti xəlq edib xuda bərayi-şieyi-Əli; vəli o mömünün gərək ola döşündə səqqəli, ki, yəni çox kəbir ola, Fətəlişah Pəzir ola, həna qoya o səqqələ və rəngi misli qır ola və ayinə ala ələ, baxa bığın qabağına, məbadiya ki, meyil edə beş-altı tük dodağına, o tükləri təmizləyə, ola adam balası, ta gedə ala qucağına, o huriyani-cənnəti.Mələk dolanmaz o evə, ki orda əskinas ola, zikur ola, ünas ola! Və huşu ya təhur ola, vəlov ki, əksi-nur ola, şəkil çəkən məlahidə, gərək o əksə can verə, xuda sizə cəza günü xudalığın nişan verə. Bir iş görün əlahidə, o işdə yoxdu faidə, bu iş həramidür bəli, qəsəm bu saçü səqqələ, miadə etiqad edin. Kişi gərək əzan verə ki, ta xuda əvəz ona behişti-cavidan verə. Nəinki eylə iş görə--ilan vura, çayan vura, mələk ona əzab edə və ətlərin kəbab edə, cəhənnəmin hərarətli, belə müqərrər eyləyib xuda, həmişətar ola gecə, çü zülfi yar ola gecə, günüz yana çiraqi mehr, işıq sala vilayətə, ziraətə, sən istisən günüz kimi ola ləyal qasiqə, əmoğlu sən nəkarəsən, məgər rəqabət eylisən, belə ibadət eylisən xudayi-girdigarə sən, şərikisən bu xaliqə, xudayi-nuru zülmətə, çiraqi-bərqi xoş gəlib, nə qədri var imarətə, cəmaətə, onun pulun verin ata, minin, gedin ziyarətə. Uşaq, fənarı yandırın, çiraqi-bərqi söndürün, misali-səng sındırın, bə öhdəyi-mən əstü mən, vəlov beş-altı yüz tümən olur onun xəsarəti, bu işlərin təmaməti çıxar o ruzinamədən, fizundu ol cavanların, o ruzinaməxanların şərarəti Qutamədən, olar bətərdi kəbrdən, əşəddidür həcirdən, əya güruhi-gülbədən, həzir edən cəridədən, salar sizi zəlalətə. Üzütəra qiyamətə gələr ona baxan kişi, alan kişi, satan kişi, yanında saxlayan kişi! Amandı almayın onu, yalandı cümlə mətləbi, həram edib onu nəbi, vəli ona baxanların nə dini var, nə məzhəbi, nə izzəti, nə isməti, nə üffəti, geyir qulaqlı köynəyi, vurur fokullara boyaq, o bəngxor, o tiryaki, olar cəridə bir taya, oxur səbahü şam onu. O xeyrəsər, o bihəya, əya sülaleyi-zina, xuda edib həram onu, oxuma vəssəlam onu. Təlavət eylə, məshəfi, təbarəkə-mübarəki, xüsusən o bəraəti ki, çoxdu xovfü həşəti, fəsahəti, bəlaqəti. Deyəndə bu sözü ona, deyir: Bəli, səhihdir, deyəllə çox fəsihdir, onu bilən fəqihdir. Qızı olanda bir zaman, deyir qulağına əzan, adın qoyur Tükəzziban, böyür çün o kiçik bala, olur Tükəzziban xala; onun da olsa bir qızı adın qoyar Hüvəlləzi. Çaxır səpəllə üstümə, saman təpəllə nustuma, xuda nəkərdə, gər deyəm: Nəçün bu düxtəri-əcəm, xudayi-beytü vəlhərəm, həlal edib həcaməti, həram edib kitabəti? Deyin cənabi Möcüzə: əya qəribi-elmü fən, qolun-qıçın uzatmısan o həfreyi-məzaridə; mənim sözümə ver qulaq, qiyamət oldu, dur görax! Çıx ol xərabəzardən, o təngəna hesardən, düşüb cəhanə vəlvələ, edir zəmin zəlzələ, ayıl, təbəddilatə bax, eşikdəki həyatə bax. Hamı ayıldı, ay kişi! Yatırsan indi sən hələ. Baxır sənə, gülür cahan, fələk, mələk, zəmin, zaman və xəlq hər kənardən, aman, aman, aman, aman, əmoğlu dur məzardən, bir az tumarla saqqalun və sil sərü uzaridən xəlü bu cəhlü qəfləti….

Mirzə Əli Möcüz6 dəq
Çətindi

Təbib yox, cərrah yox, bulunmaz əlac,Sağalmaz, qurtarmaz, yara çətindi.

Ağdabanlı Qurban1 dəq
Könül

Ey ağalar, gəlin sizə söyləyim,Qabağa kəsilmiş tel istər könül,

Adsız el şairləri1 dəq
Kənarında

Bugün bir gözəlin seyrinə vardım,Əlində şanəsi tel kənarında.

Çoban Əfqan1 dəq
Günüdü

Qəm-qəsavət bu gün başa vuruldu,Ağlayalım, ayrılığın günüdü.

Varxiyanlı Aşıq Məhəmməd1 dəq
Baba yurd

Bu da bir cür yazı idi, yazdılar,Hər kəlməni tərs uvanda yozdular.

Ağ Aşıq Allahverdi1 dəq
Bayaz

Durum dolanım başıva,Bir bəri bax, bəri, Bayaz!

Aşıq Hüseyn Şəmkirli1 dəq
Yaxşıdı

Bir kəs könül sənə etimad etsə,Biliynən ki, onun zatı yaxşıdı.

Aşıq Şenlik1 dəq
Dadıma mənim

Çox şükürlər olsun şahlar şahma,Yetişdi bu halda dadıma mənim.

Xəstə Hasan1 dəq
Ölüm həqdəndir, əmma növcəvan ölmək nə müşküldür

Ölüm həqdəndir, əmma növcəvan ölmək nə müşküldür,Gözündə hər muradı, tazə-can ölmək nə müşküldür.

Molla Vəli VidadiQəzəl1 dəq
Gəldi

Şura el-obanı beybec elədi,Naxış adamların zamanı gəldi.

Aşıq Nəsib1 dəq
Dur uru, ey saqi, billah, xoşxiram

Dur uru, ey saqi, billah, xoşxiram,Cami-Cəmdən nuş edüb sərxoş həram.

HəbibiQəzəl1 dəq
Ayrı

Niyə məni dərdi-hicran,Öldürür ol yardan ayrı.

Məhəmməd bəy Aşiq1 dəq
Əlkidə al alma, imas kim, ata tutar

Əlkidə al alma, imas kim, ata tutar,Al ilə aldı könlümi ol şuxi-gül'uzar.

Sadıq bəy ƏfşarQəzəl1 dəq
Kimdən öyrəndin

Oğrun-oğrun daldalardanBaxmağı kimdən öyrəndin?

Aşıq Əsəd1 dəq
Mürəbbe

Anın üçün uymaz qeyriyə könlüm,Bir əcəb molladır mənim sevdiyim,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq
Qəzəl: Xəndeyi-ləli-ləbin qönçəni xamuş etdi

Xəndeyi-ləli-ləbin qönçəni xamuş etdi,Nərgisi-məsti gözün şivəsi mədhuş etdi

Nitqi Şirvani1 dəq
Var

Ürəyimiz çiçəklənir,Elin əcəb cəlalı var.

Aşıq Mirzə Bilal1 dəq
Şirin-şirin

Talib oldum bir bağbanın bağına,Bağban bəsləyibdir bar şirin-şirin,

Aşıq Hüseyn Bozalqanlı1 dəq