Fikrət Sadıq · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İki qardaş,İki uşaq,
Guzarandan küsəndəO uzaqdan işıldayanGümüş deyil, dəmir imiş.
VarTanrı adından iş görən,Göyün çərxi-fələyi var.
İnsanAzad gəlir dünyaya,Azad cənabdı insan.
Tale, sən mənimlə beşdaş oynamaTale, yerində dinc otur,Mənimlə beşdaş oynama!
ÜrəkBir yandan yorulmadanDamarlara güc vurur.
OlmazKörpə ikən ağlamasan,Səni atıb-tutan olmaz.
DuaOğlum Orxana*Məbədi – Yer kürəsi,
Anti-reklam və yaxud güzaranımızIBakının hər yerində –
I. O çovğun bəlkə də çovğun deyildiTəbiətin üzü gör necə küldü,O qopan qiyamət sənin üçünmüş.
II. Qəlbində o qədər işıq var idiBaşının üstündə yastı bir təpə,Dönüb qu tükünə balışın oldu.
QıtıBoyat kəndində bir Qıtı vardı,Ağıldan kəm idi bir az.
CığırDərə keçib, dağ aşıram,Yamaclara dırmaşıram.
DaşlarYerin altında qalan,Qaya olan,
VələsMeşədə durmaqdan yoruldu vələs,Bir ayaq üstündə çox durmaq olmaz.
ŞahdağBu dağlar şahının öz aləmi var,Onun sevinci var, onun qəmi var.
DağlarDağlar, qayalı dağlar!Dağlar, meşəli dağlar!
QibtəHələ dan sökülməmişQuşlar verir səs-səsə.
BakıEvləri pillə-pillə qalxır…Küçələri dənizə axır…
Təyyarəyə toxunmazmı görənQüllələrin üstündəqadağan rəngi yanır al qırmızı:
III simfoniyanı dinlərkənGörkəmli bəstəkarQara Qarayevə həsr edirəm*
Gözlərin sözlüyüISənə min göz baxıb, alışa-yana…
AdilikOyanmaq ümidiləyatıram hər gecə.
NatürmortPəncərə taybatay açıq.Səhər küləyi qırıb
BatılimanQarşı dağdan külək əsdi,Təpələri sardı duman.
AyıbƏrinib çağrılan yerə gəlməyən,Ozanı saymayan ozana ayıb!
Teatr geyimlərinin kirayə məntəqəsində– Bir dəst paltar tap mənə!– Uzun olsun, yoxsa gödək?
ƏgərDən-dən taxıl qaçıranSərçələri qırdılar.
Atillanı qınamayın(Rəvayət)*Atlılar yorğun idi,
QorxuramBöyük Sabirin «Qorxuram»şeirini bir də oxudum