Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xətin ki, gül üzünü mişk ilə niqabə salar,Bütün gözəlləri bir dəmdə inqilabə salar.
Rübai 84Xəyal məclisimə şamdır o camal,Sənin xəyalından ayrılmaq mahal.
Qəzəl 88Vüsalın zövqünə kölgən sənin hər ləhzə mayildir,Nə fayda, bu səadətdən özü biçarə qafildir.
Qəzəl 89Könül xaki-rəhinlə birləşib, kuyin məkan etmiş,Iki üftadəni bu hal necə gör mehriban etmiş.
Qəzəl 90Yenə də qapının torpağı havası başıma düşübdür,Hər nə varsa onda, mənə bu hava düşübdür.
Rübai 97Rahatlıq istəsən etmə arzu-kam,Kam almaq istəyən olmaz ki, aram.
Rübai 100Aləmdə yaşayan bir güruh adam,Cahanın camiylə məst olmuş tamam.
Rübai 102Ey eşq, nə vaxtadək edib biqərar,Məni salacaqsan sən diyar-diyar?
Qəzəl 111Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil!Ayırmaq dostu dostundan dözülməz bir cəfadır, bil!
Qəzəl 115Bizdəki həyat dostun qılıncının cövhərindədir,Ruhumuz cövhər olsa da, onun qılıncının cövhəridir.
Qəzəl 140Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.
Qəzəl 145Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
Qəzəl 166Öldürür şadlıq məni təndən əgər peykan çıxa,Bəlkə bu peykan ilə birgə bədəndən can çıxa,
Qəzəl 167Sərv boylum sayə salsa başıma gər bir kərə,Saxlaram daim başımda, qoymaram düşsün yerə.
Qəzəl 170Hər kəsin ki, ah şimşəyindən çırağı yoxdur,Hicran gecəsi sənə sarı yol tapa bilməz.
Qəzəl 173Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola,Ta ki, nə dərdin aça aşiq, nə o rüsva ola.
Qəzəl 177Aşiqlikdə bir sevgilinin qəmindən başqa bir işim qalmadı,De, ağıl başımdan getsin, onunla bir işim qalmadı.
Qəzəl 178Dərdini sinəmdə könlüm eylə bil can bəsləyir,Ol səbəbdəndir onu zövq ilə hər an bəsləyir.
Qəzəl 186Dəyəndə dərdimi, saqi mənə şərab verir,Dayanmadan ona hər söz desəm, cavab verir.
Qəzəl 188Razıyam könlümü bir zülfi-sitəmkar apara,Sına, hər parəsini zülfdə bir tar apara.
Qəzəl 189Parə-parə ürəyim çeşmi-tərimdən düşsün,Şölələr canıma odlu şərərimdən düşsün.
Qəzəl 231Gördü məhrəm məni ol sevgili cananə çıraq,Rəşkdən saldı məni atəşi-suzanə çıraq.
Qəzəl 233Boy atdın, gözüm bəla oxuna hədəf oldu,Cilvələndin, ixtiyarımın yüyəni əlimdən çıxdı.
Qəzəl 246Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən,Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəzəl 266O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyranKi, razı olmaram sevsin onu aləmdə bir insan.
Qəzəl 271Axıtdım qanlı göz yaşın, hübabindən məkan etdim,Səni yadlar gözündən ol məkan içrə nihan etdim.
Qəzəl 274Alışdım şam kimi ol atəşin rüxsarını görcək,Ölürdüm, canə gəldim nərgisi-bimarını görcək.
Qəzəl 285Biz, gözəldən başqa, dünyaya nəzər az etmişik,Nazəninlərdən dəxi sərfi-nəzər az etmişik.
Qəzəl 287Mən odam, rəsmi budur mənzilim olsun külxən,Deyiləm gül ki, tapam gülşən içində məskən.
Qəzəl 300Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi,Saman tək bir vücudumla aparram dağ qədər dərdi.