Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey mərdliyi əlindən tez yerə salan adam,Biganəlik üzündən yolunu azan adam.
Şərəfnamə, fəsil 29O cənnət suyundan, ey saqi, tez dur,Atəşlə yoğrulmuş qədəhi doldur!
Leyli və Məcnun, fəsil 36Məktub başlanmışdı böyük allahlaMisilsiz, əvəzsiz o padişahla.
Şərəfnamə, fəsil 41İskəndər məktubu yazmışdı belə,Daşı mum edirdi şəfəqqətilə.
Şərəfnamə, fəsil 45Gəl məni azad et, saqi, “yox” demə!Qədəhdən göz yaşı tök ətəyimə.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 46Ey həyatda inək tək, eşşək tək ömr eyləyən!Heyvan tək otlamağı dad bilən, ləzzət bilən!
Şərəfnamə, fəsil 56Saqi, ver o müşkin şərabdan bir an,Qandan rəng vermişdir o meyə dehqan.
Şərəfnamə, fəsil 61Saqi, ver ürəyə yatımlı meydən!Ver ki, mey xoş gəlir ömür gənc ikən!
Şərəfnamə, fəsil 63Saqi, ay işıqlı camı ver mana!Padşahın taxtını öpmək adına,
Leyli və Məcnun, fəsil 14Məcnunun atasının Leyliyə elçi getməsiElə ki, yar yolu bağlandı bir gün,
Yeddi gözəl, fəsil 27Dan yeri ağarıb şəfəq sökəndə,Sübhün tərəzisi qızıl tökəndə,
Yeddi gözəl, fəsil 31Pəncşənbə - günlərdə yaxşı bir gündür,Xoşbaxt Müştəritək bəxti üstündür.
Leyli və Məcnun, fəsil 32Bir gün, təsadüfən, doğanda səhərŞikara gedirdi çölə bir nəfər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 33Fridun öz yanınca alıb iki-üç nəfər,Çölə gəzməyə çıxdı dostlar ilə bir səhər.
Şərəfnamə, fəsil 43Ey saqi, gülabtək şərabı bir anÜstümə səp mənim, qalxım yuxudan.
Leyli və Məcnun, fəsil 44Payızın yetişməsi və Leylinin ölməsiQaydadır yarpaqlar tökülən zaman
Leyli və Məcnun, fəsil 45Leylinin qəbri üzərində Məcnunun ölməsiMəşhur söz ustası, o söz Loqmanı
Şərəfnamə, fəsil 47Dur, saqi, qədəhi al ələ, doldur!Kimsəyə içməkdən başqa yol yoxdur.
Xosrov və Şirin, fəsil 47Şirinin əlinə çatanda şahlıqÖlkədən hər yana yayıldı işıq.
Şərəfnamə, fəsil 53Firuzə rəngli tağ ertəsi günüDağ-daşdan ucaltdı yaqut güzgünü.
Şərəfnamə, fəsil 60Saqi, bu zülmətə bənzər torpağıAraşdır, ver mənə həyat bulağı!
Şərəfnamə, fəsil 62Ey saqi, dayanma, qədəhi gətir!Qədəhsiz şənlənmək mümkün deyildir.
Leyli və Məcnun, fəsil 4Bir gün nəşəliydim, aləm şad kimi,Dəmlər içindəydim Keyqubad kimi.
Yeddi gözəl, fəsil 10Bəhramın hünəri saçınca şəfəqDöndü bir bəzəkli bağa Xəvərnəq.
Şərəfnamə, fəsil 11Aç dehqan küpünü, sən ey saqi, dur,Badəmə şəkərdən şirin mey doldur.
İqbalnamə, fəsil 16Müğənni, çəngini yenə saz elə,Xoş sözçün səsini xoşavaz elə.
Xosrov və Şirin, fəsil 16Başına gələn bu qəzanı görcəkXosrov düşüncəyə, fikrə daldı tək.
Şərəfnamə, fəsil 17Dur, saqi, şərab ver ki, sərxoş olum!Noğul ver, şərabla bir az xoş olum!
Yeddi gözəl, fəsil 30Çərşənbə günündə qönçə açdı günFiruzə rənginə döndü göy bütün.
Leyli və Məcnun, fəsil 35Leylinin məktubunun Məcnuna yetişməsiParladı aləmə günəşin üzü,