Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu aşiqlik meydana salmamışkən vəlvələ,Yoxluqda varlıq səsi eşidilmirdi hələ.
Leyli və Məcnun, fəsil 27O göylər pərisi günəş yananda,Səhər pərdəsindən baş qaldıranda
Yeddi gözəl, fəsil 30Çərşənbə günündə qönçə açdı günFiruzə rənginə döndü göy bütün.
Leyli və Məcnun, fəsil 35Leylinin məktubunun Məcnuna yetişməsiParladı aləmə günəşin üzü,
Leyli və Məcnun, fəsil 43İbn Səlamın ölümüBütün nöqtələrdə iş nişanı var,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 55Nə qədər məhrəmdirsə, günəş göylərdə aya,Elə məhrəmdi kəniz Cəmşid ilə saraya.
Şərəfnamə, fəsil 57Qalx, saqi, saf gövhər saçan camındanMənim tərkibimə gövhər saç bir an!
Yeddi gözəl, fəsil 1Ey bu kainatın açan gözünü,Yoxdur səndən qabaq duyan özünü,
Şərəfnamə, fəsil 7Ey saqi, yuxumu başımdan uçur,Aşiqəm, camı saf mey ilə doldur.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 9Sən, ey peyğəmbərlərin tacına bəzək, gövhər,Gövhəri səndən aldı tacına azadələr.
Leyli və Məcnun, fəsil 11Bu söz incisini düzən zaman mən,Böylə danışmışdı bu nəqli deyən:
Yeddi gözəl, fəsil 15Ey söz düyümləyən cadugər, yetər,Bu keçmiş sözlərdən gəl vermə xəbər!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 17Bir tərəfə atınca gülək öz niqabını,Xacəsə işə saldı eşqinin rübabını.
Yeddi gözəl, fəsil 20Bəhram şah bir səhər çıxdı şikara,Üz qoydu çöllərə, uca dağlara.
Şərəfnamə, fəsil 24“Anaram Tanrını, Haqq qüdrətini,Torpaqdan yaradır hər göyərtini,
Yeddi gözəl, fəsil 36Tozlu kilimini yer qalxıb aldı,Palçıq kölgəsini günəşə saldı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 38Yetməzmi dövr etməyin, bir az yavaş, ey fələkDe, sakit duracaqsan, ey yer, sən nə vaxtadək?
Leyli və Məcnun, fəsil 41"Canan, hardayıq biz, de hardasan sən?Biz ki, səninkiyik, sən kiminkisən?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 48Hər nəfəsdə rəqabət göstərən bu cəld fələk,Hər pərdədə göstərir min oyun, min bir kələk.
Şərəfnamə, fəsil 54Bir gün bu qoca çərx dövran edərkən,Bir gövhər çıxardı qır dənizindən.
Şərəfnamə, fəsil 58Saqi, od xəyallı şərab ilə dur,Kəhrəba rəngli bu saxsını doldur!
Leyli və Məcnun, fəsil 3Ellik məclisinə verəndə ehsan,Şəhərdə badəsiz qalmasın insan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 4Əzəlin lövhəsində „əlif“ yazıldığı an,Asıldı kilid kimi Əhmədin qapısından.
Leyli və Məcnun, fəsil 10Ölən qohumlarımdan xatirələrSaqi, harda qaldın? Mən meypərəstəm!
Leyli və Məcnun, fəsil 13Məcnunun eşqi haqqındaYuxusuz gözlərin taxtına sultan,
İqbalnamə, fəsil 14Müğənni, sazını ələ alsana,Xoşahəng nəğməndən bizə çalsana!
Leyli və Məcnun, fəsil 19Murad dastanının ilk səhifəsi,Gözəllik mülkünün baş sərkərdəsi,
Şərəfnamə, fəsil 22Dur, tövbə yandıran odu al, saqi,Başıma o meylə atəş sal, saqi!
Yeddi gözəl, fəsil 26Elə ki, büsatla coşdu, çağladı,Yeddi nazəninə könül bağladı,
Şərəfnamə, fəsil 27O meynə qanını, ey saqi, tez dur,Od almış xəz kimi beynimə doldur!