Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu sözləri deyən müdrik ixtiyar,Bu sayaq eylədi bizi xəbərdar:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 2Ey bütün varlıqları xəlq edən pərvərdikar!Aciz torpaq da almış səndən qüvvət, iqtidar,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 3Sən, ey bizlər yox ikən ta əzəldən var olan!Biz ki, məhv olanlarıq sən, ey həmişə qalan.
İqbalnamə, fəsil 3Nə bir taxt istədi Məhəmməd, nə tac,Qılıncla çox aldı şahlardan xərac.
Yeddi gözəl, fəsil 7Kim ki, ibrət dərsi alıb dünyadanSözün lövhəsini öyrənən zaman
Leyli və Məcnun, fəsil 8Məni inkar edənlərdən şikayətCoşmaq zamanıdır, coş, ey könül, sən,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 8Ey Mədinə yaşmaqlı, Məkkə niqablı mələk,Günəş nə vaxta qədər kölgədə əyləşəcək?
İqbalnamə, fəsil 10Müğənni, dayanma, sübh açılarkən,Püxtə bir mizrab vur o xam rudə sən.
Yeddi gözəl, fəsil 11Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 11Sən ey bütün bəşərə şərəf, yaraşıq olan,Ey dünyanın gözünə əbədi işıq olan
İqbalnamə, fəsil 15Müğənni, ucalsın o incə səsin,Qızdırsın qoy bizi odlu nəfəsin.
İqbalnamə, fəsil 17Müğənni, o könül açan saz iləMənim də könlümü bir aç, saz elə!
Leyli və Məcnun, fəsil 21Nofəlin Məcnunla tanış olmasıLeyli çadırdaydı, o gizlənmiş ay
Sirlər xəzinəsi, fəsil 21Bir ədalətli padşah baş yastığa atınca,Zalım bir şahı gördü yuxusunda, yatınca.
Xosrov və Şirin, fəsil 21Gül rəngli at səhər zərrin nalındanDaşlara od rəngli toz səpən zaman
Yeddi gözəl, fəsil 22Bəhramın şöhrəti düşdü dünyaya,Balıqdan başlayıb yetişdi aya.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 24Ey məğrurlar ağası, qüruru tərk et bir an!Səndən yaxşılıq görsün, feyz alsın bütün cahan.
Xosrov və Şirin, fəsil 24Elə ki, bir səhər Çin xəznədarıZər qıfılla örtdü göy qapıları,
Xosrov və Şirin, fəsil 25Qoca söz ustadı, həmin parsixanBelə xəbər verdi fars şahlarından:
Xosrov və Şirin, fəsil 26Düzəltmək istəsə bir işi fələk,Əvvəlcə min oyun çıxartsın gərək.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 27Zülm edib bir qarıya çox uddurmuşdular qan,O da Sultan Səncərin tutaraq yaxasından,
İqbalnamə, fəsil 29Müğənni, çal rudu, çal səhər erkən,Mərdlik nəğməsini gətir yada sən!
Xosrov və Şirin, fəsil 31Oturmuşdu bir gün şah yarı xumar,Gözləyirdi, bəxti haçan ayılar?
Yeddi gözəl, fəsil 34Arabir də gedib ova oldu şad,Edildi qüssədən bu yolda azad.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 37Tutularaq bəlaya bir zahid darda qaldı,Meyxanələr küncündə özünə məskən saldı.
İqbalnamə, fəsil 37Müğənni, şövqlə ucalt səsini,Aç yenə gövhərlər xəzinəsini!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 45Bir gün Məkkəyə doğru səfər edən bir kişi,Məkkəyə gedənlər tək düzəltdi hər bir işi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 49Mən eşitdim ki, Mərvin kənarında bir cavan,Sərv kimi uca boylu şahzadə varmış, qanan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 58Biz ki, bilirik ölüb gedəcəyik bir zaman,Səbəb nədir dörd əllə tutmuşuq bu torpaqdan?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 59Ağac göy çəmənlikdə açanda rəngbərəng gül,Qızılquşla söhbətə başladı nazlı bülbül: