Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kömək qapısını aç, ey yaradan!Göstər Nizamiyə düz yolu hər an!
İqbalnamə, fəsil 6Deyirlər: göylərdə bir ağ xoruz var,O, ərşin altında tutubdur qərar.
Xosrov və Şirin, fəsil 7Dünya padişahı bəxtiyar xaqanBarınsın dünyada təxtü tacından.
İqbalnamə, fəsil 23Sokratın növbəti yetişən zamanSanki xurma yağdı yerə ağacdan,
Leyli və Məcnun, fəsil 26Açdı gözlərini yuxudan səhər,Sarı köynək geydi o mavi göylər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 31Bir ovçu vardı xeyli hünərli, uzaqgörən.O, dolanıb, gəzmişdi çox mənzil, səhra, çəmən.
İqbalnamə, fəsil 32Üç gün ötüb keçdi, yenə asimanRum-zənci oyunu oynayan zaman
Xosrov və Şirin, fəsil 33Şirini götürüb qayıtdı Şapur,Ancaq gördü Xosrov o yerdə yoxdur.
İqbalnamə, fəsil 46Müğənni, çal, sənə heyran olum mən,Ayrılım bu vaxtsız mürgüləməkdən!
Xosrov və Şirin, fəsil 63Məktubu açaraq şah oxuyarkənO şirin sözlərdən oldu çox heyran,
Xosrov və Şirin, fəsil 103Xosrov dedi: "Söylə, bu canlar ki, var,Öz yuvalarından necə uçarlar?"
Xosrov və Şirin, fəsil 108Məsumlar haqqında düşəndə söhbətŞah dedi: "Rəsuldan mənə söhbət et.
Xosrov və Şirin, fəsil 114İbrət gözüylə bax sən bu əsərə,Özünü uydurma əfsanələrə.
Xosrov və Şirin, fəsil 115Yeddi yaşlı balam, gözümün nuru!Dilimin əzbəri, qəlbim süruru.
Xosrov və Şirin, fəsil 117"Varlığı xəlq edən böyük yaradanMəkansızdır, onsuz deyil bir məkan.
Leyli və Məcnun, fəsil 1Ey adı ən gözəl başlanğıc olan,Adınla başlanır yazdığım dastan.
Xosrov və Şirin, fəsil 8Güldü iqbalıma taleyin üzü,Dövlət sayəsində yüksəltdim sözü.
Xosrov və Şirin, fəsil 10Tez ol, ey səhərin gözəl nəsimi!Çatdı mehribanlıq, nəvaziş dəmi.
İqbalnamə, fəsil 27Məclisi xətm etmək məqamı çatdı,Şah sözün qədrini Aya ucaltdı.
İqbalnamə, fəsil 33Yuxudan duraraq bir səhər erkən,Üzümü günəştək alışdırdım mən.
İqbalnamə, fəsil 34Müğənni, könlümdə taqət yox səbrə.Bu gecə nəğmənlə qıl mənə çarə!
İqbalnamə, fəsil 45Müğənni, bu köhnə pərdədə yekəHüzünlü, qəmli bir hava çal mənə!
Xosrov və Şirin, fəsil 61Hekayəçi yazır: o bədbəxt adamŞirinin eşqindən öldükdə nakam,
Xosrov və Şirin, fəsil 76Xosrov gördü Şirin ondan uzaqdır,Naz-qəmzə başından çıxmayacaqdır.
Xosrov və Şirin, fəsil 82Barbəd nəğməsini bitirdi, durdu,Nikisa mizrabı tellərə vurdu.
Xosrov və Şirin, fəsil 84Barbəd beylə gözəl hava çaldısaOndan yaxşısını çaldı Nikisa.
Xosrov və Şirin, fəsil 86Nikisa oxudu cadugər kimi,Rahəvi üstündə köklədi simi:
Xosrov və Şirin, fəsil 95Yenə Xosrov dedi: "Bu ulduz cirmiNəyə minmiş, söylə, bir kəs bilirmi?
Xosrov və Şirin, fəsil 97Xosrov yenə dedi: "Ey müdrik insan.Bütün sirrlər sənə əyandır, əyan!
Xosrov və Şirin, fəsil 100Xosrov dedi: "İnsan bəs o dünyadaBu dünya işini salırmı yada?"