Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey şah, bu dünyaya özün pənahsan,Sən bir şah deyilsən, bəlkə min şahsan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 49Mən eşitdim ki, Mərvin kənarında bir cavan,Sərv kimi uca boylu şahzadə varmış, qanan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 58Biz ki, bilirik ölüb gedəcəyik bir zaman,Səbəb nədir dörd əllə tutmuşuq bu torpaqdan?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 59Ağac göy çəmənlikdə açanda rəngbərəng gül,Qızılquşla söhbətə başladı nazlı bülbül:
Xosrov və Şirin, fəsil 67Qızıl bayrağını açanda aləm,Dağılmış qoşuntək qaçıb getdi qəm.
Xosrov və Şirin, fəsil 72Xosrov yenə dedi: "İnsaf elə bir,Böylə danışmaqla günümüz keçir.
Xosrov və Şirin, fəsil 91Bir gün şah Şirinlə məclis qurmuşdu.Söhbət ədalətdən, bilikdən düşdü.
İqbalnamə, fəsil 2Bəndəyə əl tutan sənsən, ilahi,Yoxdur səndən başqa onun pənahı.
Yeddi gözəl, fəsil 3Onun sığışmadı cahana tacı,Taxtını ərş üstə qurdu meracı.
Xosrov və Şirin, fəsil 3Göyün səyyahları, bilirsən neçinDaim dolanırlar başına yerin?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 6Yeddi ulduzla, doqquz məsnədin zər şəmsəsi,Peyğəmbərlərin sonu, üzüyü, şə’şəəsi,
Leyli və Məcnun, fəsil 7Səhərin qırmızı gövhəri erkənZülmətdən bir işıq zahir edərkən,
İqbalnamə, fəsil 8Yunanlı filosof, zəkada nadir,Çıxartdı mədəndən belə cəvahir:
Yeddi gözəl, fəsil 9Dolanıb ətrafı hey qarış-qarış,Mənzərlə atası etdi axtarış.
İqbalnamə, fəsil 11Müğənni, yubanma, götür rudu sən,Dumanlar çulğayıb beynimi qəmdən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 13Qələm ki, bu həyatda tərpənərkən ilk dəfə,Sözdən yazdı, diqqətlə baxsan birinci hərfə,
İqbalnamə, fəsil 13Müğənni, öt yenə, o lətif səsinBülbülün səsini batil eyləsin.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 16Tərbiyə verənimsə ədəb nurini saçdı,Mənə doqquz fələkin düyünlərini açdı.
İqbalnamə, fəsil 20Aydın düşüncəli alim Ərəstu.Böyük tacidara səna oxudu,
Leyli və Məcnun, fəsil 23Sülhün qoqusunu duyunca MəcnunKinlə qəzəbləndi ürəyi onun.
Xosrov və Şirin, fəsil 23Əfsunçu xəlvətdən çıxdı qəflətən,Atəşpərəst kimi parladı birdən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 29Şam şəhərində xeyli qoca bir kişi vardı,Pəri kimi, cin kimi camaatdan qaçardı.
Yeddi gözəl, fəsil 33Müştəriylə Zühəl qovuşan zamanGünəş daxil oldu Həmələ Hutdan,
Xosrov və Şirin, fəsil 37Asimantək, yaşıl geymiş o qocaCavan budaqları işə salınca.
Leyli və Məcnun, fəsil 39Çərxin şəhsüvarı atlandı birdən,Meydanı zəbt etdi həriflərindən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 41Hindistanlı bir mö’bid güc verərək ayağa,Yol getdi, yol yeridi baxsın bostana, bağa.
Xosrov və Şirin, fəsil 41Bir gözəl gecəydi, ilk bahar idi.Səadət gəlmişdi, bəxtə yar idi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 44Dünya qocadır, dardır, ona diqqət elə sən,Qoy səni aldatmasın gənc görünsə də üzdən.
İqbalnamə, fəsil 50Gövhərlər olanda mədəndə aşkarDünyanı bürüdü gövhər alanlar.
Xosrov və Şirin, fəsil 51Göyün yaxasından çıxanda qəmərHilali örtüyə büründü yerlər.