Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə,Ulular bəzmidir ədəbxanə.
Həzrəti-İsanın hekayəsiHəzrəti-İsa ilə beş-on nəfərBir günü bir yerdən edirdi güzər.
Pişiyin hiyləsindən siçanların xəbər tutmalarıMuşlərə oldu əyan macəra,Eylədilər təziyə bəzmin bina.
Dərviş və qəni hekayəsiBir dərviş bir dövlətlinin yanına gəlib dedi ki, hər ikimizin atamızAdəm və anamız Həvvadır. Bəs mən sənə qardaşam. Sənin bu qədər
Can nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasaCan nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasa,Bəsdi cananın xəyalı, qəm degil, can olmasa.
Nə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəlaNə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəla,Olmaz ol qədr ki, var ol büti-bədxudə bəla.
Görəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbGörəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbKi, həram etdi bu can cövhərini Şahi-Ərəb.
Çıxır can cismdən, bir dəm yetir cananımı, ya rəb!Çıxır can cismdən, bir dəm yetir cananımı, ya rəb!Görüb rüxsarını təslim edim bu canımı, ya rəb!
Bu gələn kimdi ki, yüz vəlvələ Şirvanə salıbBu gələn kimdi ki, yüz vəlvələ Şirvanə salıb,Qülğülə, hüsnü onun, aləmi-imkanə salıb.
Əğyarı ki, gördüm eləyir yarə məhəbbətƏğyarı ki, gördüm eləyir yarə məhəbbət,Minbəd gərək mən edim əğyarə məhəbbət.
Ta ki, gəldi əbr tək rüxsari-mahi-yarə xətTa ki, gəldi əbr tək rüxsari-mahi-yarə xət,Ruzgarım eylədi ol zülflər tək qarə xət.
Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbüləndGərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd,Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.
Dili-sədçakə zülfündən gələn qəm şanədən gəlməzDili-sədçakə zülfündən gələn qəm şanədən gəlməz;Cəfa kim aşinalərdən gəlir, biganədən gəlməz.
Qurtardı nisfi-şamdə, saqi, şərabımızQurtardı nisfi-şamdə, saqi, şərabımız,Etdi qürub, heyf, bizim afitabımız.
Novbahar əyyamıdır, mən zar qaldım yarsızNovbahar əyyamıdır, mən zar qaldım yarsız,Hiç bülbül olmasın bu fəsldə gülzarsız.
Çəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməzÇəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməz,Keçər meyxarə aləmdən, meyi-gülnardən keçməz.
Məni gədalığa ol yari-pürsitiz istərMəni gədalığa ol yari-pürsitiz istər,Həzar şükr ki, yarım məni əziz istər.
Ey gül, nə rəvadır səni meyxarə desinlərEy gül, nə rəvadır səni meyxarə desinlər,Bədnam desinlər səni, avarə desinlər.
Demək hali-dili-zarı o gülrüxsarə müşküldürDemək hali-dili-zarı o gülrüxsarə müşküldür,Məbadə inciyə qəlbi, bu dərdə çarə müşküldür.
Hərçənd xubrudə bu adətdi, naz olurHərçənd xubrudə bu adətdi, naz olur,Sən tək, vəleyk, naz qılan yar az olur.
Qönçənin bağrını əzzəldə fələk qan eylərQönçənin bağrını əzzəldə fələk qan eylər,Sonra könlünü açıb dəhrdə xəndan eylər.
Dünyadə eşq qədrini huşyar olan bilirDünyadə eşq qədrini huşyar olan bilir,Azadəlik səfasını bidar olan bilir.
Dəllak pəsər kayineyi-əhli-nəzərdir.Dəllak pəsər kayineyi-əhli-nəzərdir.Bir surəti-bimisldi, bir şəkli-digərdir.
Qadan alım, ay qara göz, sənə bu əda neçindirQadan alım, ay qara göz, sənə bu əda neçindir,Nə üzüqaralıq etdim, mənə bu iza neçindir?
Hüsndə Yusifə düşməz edə canan ilə bəhsHüsndə Yusifə düşməz edə canan ilə bəhs,Ey əzizim, nə rəva qul edə sultan ilə bəhs.
Dil etsə nolar sineyi-sədçakə təşəbbüsDil etsə nolar sineyi-sədçakə təşəbbüs,Suyə batan eylər xəsü xaşakə təşəbbüs.
İsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlifİsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlif,Gövhəri-şəhvar birdir, leyk dərya müxtəlif.
Bir mahı sevib, çərxə təmənnadən usandıqBir mahı sevib, çərxə təmənnadən usandıq,Bu düşməni-kəcbinə müdaradən usandıq.
Nə xoşdur bir zaman bir dilbərin eşqində zar olmaqNə xoşdur bir zaman bir dilbərin eşqində zar olmaq,Ümidi-vəsl ilə hicrində müddət biqərar olmaq.
Ta ki, sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könülTa ki, sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könül,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey könül.