Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bilirsənmi, könül, ərzə nə mehmanlar gəlib, getmiş,Ədasıyla necə canlar alan canlar gəlib, getmiş.
Xoşa gəlsinKönlümdəki arzum, deyirəm, tez başa gəlsin!Hicranla vüsal məclisimə baş-başa gəlsin.
Öz sözüm olsunSüfrəmdə mənim həm qara, həm ağ üzüm olsun,Dost-aşna yanında qara yox, ağ üzüm olsun.
Xəzərimin səhəriGünəş doğur, bürünür Xəzər qızıl rənginə,Qağayılar çığrışıb salamlayır günəşi.
XəzriBir anda çapıb öz atını əsdi küləklər,Bağlarda yenə dövrə vurub gəzdi küləklər.
Dəniz şəhərindəXəzri yenə gurlayır buludlu göylər kimi,Hədələyir yenidən bizim Neft daşlarını.
Barışa bilməzEy afət, sanma ki, yaralı könlüm,Dərdini aləmə danışa bilməz.
YandımMən könlümə həmdəm səni sandım.Saymazyana keçdin göz önümdən,
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
AyrılıqHicran daşı vurdun kürəyimdən,Atdın məni, atdın məni, atdın.
QalsınSevgilim, qoyma dilimdə nə şikayət qalsın,Nə də könlümdə, gözümdə acı həsrət qalsın.
Bakı təranələriBakı, səndə doğulub, səndə dolmuşam yaşa,Gözlərimlə görmüşəm sənin inqilabını.
OlaydıKöçəndən sonra da tək olmayaydım,Yanımdan yol keçən ellər olaydı.
Çörək kimi...Xoşbəxtəm ki, yazıb-pozan şairlərdən biriyəm,İş başında insanların köməyidir şerimiz.
ZeynəbəO axşam verdiyin konsertə söz yox,Bilirsən hamının dilini, Zeynəb!
İnanmaAyıq ol, ey könül, ayıq ol,Sayıq ol, ey könül, sayıq ol.
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
Bir də səni görməsəm!Təbriz həsrəti*Bilirsənmi neylərəm bir də səni görməsəm!
Fəlakət təbiliXəzan qoşun çəkib baharın üstə,Gülşəndən qanqalı yolmaq vaxtıdır.
Nəğmələrim varKönlümdə şirin nəğmələrim var,Xoş keçdi bu yerlərdə həyatım,
Sən də gərək...Oğlum, yazıq bu dünyamız beş günlükdür, deyənə,Sən də gərək atan kimi el qədrini biləsən.
Olsun, olmasınSevgilim, könlüm sənin heyranın olsun, olmasın!Can deyib, candan keçən cananın olsun, olmasın!
Qıra bilməzHər kim ki, sevir, sevgidən ölməz,Qəlbimdə coşan telləri heç vaxt
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Qələmdən gəlirOdlar ölkəmdəki bu yaraşıqlarKönlümün ən şirin, xoş nəğməsidir.
Var olun!Dağı dağ üstə qoyan qəhrəman ellər, var olun,Üzü ağ, alnı açıq şanlı nəsillər, var olun.
Xəzərim olsunDeyirəm Xəzərin sahillərindəMənim milyon-milyon səhərim olsun.
Nə dərdim!Canan üzümə bir kərə gülsəydi, nə dərdim,Mən tək o da bir qədrimi bilsəydi, nə dərdim.
Teatr tənqidiYeni tamaşa gedir səhnəmizdə, çox gözəl,Məqaləsi yazılıb əsərdən xeyli əvvəl:
Özündən razıYaşadı, həmişə özündən dedi,Göydəki günəşə özündən dedi.