Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gül incədirsə, sən, gözəlim, güldən incəsən,İncə nəzakətin qədər incə düşüncəsən.
Əhd qıldın, gözəlim, könlümü xəndan edəsənƏhd qıldın, gözəlim, könlümü xəndan edəsən,Lalətək bağrını biganələrin qan edəsən.
Naz etmə, sevgilim, bilirik, mahiparəsənNaz etmə, sevgilim, bilirik, mahiparəsən,Eşq əhlini kəməndə salan zülfü qarəsən.
Ey könül, ol şuxə canan mən deməzdim, sən dedinEy könül, ol şuxə canan mən deməzdim, sən dedin,Can belə canana qurban mən deməzdim, sən dedin.
Məni, ey tazə gül, hicrində giryan eylədin, getdinMəni, ey tazə gül, hicrində giryan eylədin, getdin,Misali-bülbüli-şuridə nalan eylədin, getdin.
Gözəlim, gül üzünə el-hamı heyrandı səninGözəlim, gül üzünə el-hamı heyrandı sənin,Fitnəkar, şux baxışın işvəli ceyrandı sənin.
Yar üçün nazını çəkmək gərək əğyarlərinYar üçün nazını çəkmək gərək əğyarlərin,Gül üçün bülbülə min cövri yetər xarlərin.
Zülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninZülfi-ənbərşikəni, ol büti-şəkkərsüxəninYarın vəfası olmasa, biganə neyləsin?
Mən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsinMən vermişəm öz könlümü yarə, özü bilsin,İstər eləsin hicrilə yarə, özü bilsin.
Ey gül, nə incəsən, nə gözəldir təbiətinRespublikanın xalq artisti Həqiqət Rzayevaya həsr olunur*Ey gül, nə incəsən, nə gözəldir təbiətin,
Əvvəldə gərək sevgili yarım sən olaydınƏvvəldə gərək sevgili yarım sən olaydın,Sərvim, çəmənim, bağü-baharım sən olaydın.
Meydənmi qızarmış, gözəlim, arizi-alınMeydənmi qızarmış, gözəlim, arizi-alın,Ya əks salıb sağərə xurşidi-cəmalın?
Mənim istəklimin hər kəs ki, görə rüsxarınMənim istəklimin hər kəs ki, görə rüsxarın,İstəməz baği-behiştin nə gülün, gülzarın.
Sən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharımSən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharım,Bir bülbülüyəm mən də bu qiymətli diyarın.
Görüm, ey bivəfa, zülfün həmişə şanəsiz qalsınGörüm, ey bivəfa, zülfün həmişə şanəsiz qalsınO canlar məskəni əğyarsız, biganəsiz qalsın.
Ey könül, sev elə cananı, güləndam olsunEy könül, sev elə cananı, güləndam olsun,Sözü şirin, özü bir şuxi-dilaram olsun.
Qoyma, ey məh, üzünü zülfi-pərişan tutsunQoyma, ey məh, üzünü zülfi-pərişan tutsun,Niyə bu hüsnilə aləm sənə nöqsan tutsun?
Gülün eşqində gərək bülbüli-nalan oxusunGülün eşqində gərək bülbüli-nalan oxusun,Aşikar eyləməyib dərdini, pünhan oxusun!
Olmuşam bir bimürüvvət yar əlindən dilfikarOlmuşam bir bimürüvvət yar əlindən dilfikar,Eylərəm cövrü cəfasından o şuxin ahü zar.
Bir bilmədim, ol afəti-candan nə xəbər var?Bir bilmədim, ol afəti-candan nə xəbər var?Məcnuna o Leylayi-zamandan nə xəbər var?
Canın istər, ol deyil aşiq ki, canandan keçərCanın istər, ol deyil aşiq ki, canandan keçər,Aşiq oldur, mən kimi canan üçün candan keçər.
Ey gözüm, aləmi-insanlığa məhrəmsən əgərEy gözüm, aləmi-insanlığa məhrəmsən əgər,Sakit ol məclisi-meyxanədə, adəmsən əgər.
“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”,Bülbül nə cəfa çəksə, şikayət gülə eylər.
Hər kim mənə zülm eyləsə, ey gül, zərər eylərHər kim mənə zülm eyləsə, ey gül, zərər eylər,Bir gün sənə də naleyi-zarım əsər eylər.
Aşiq öz dərdi-dilin istədiyi yarə deyərAşiq öz dərdi-dilin istədiyi yarə deyər,Deməz əğyarə ürək sirrini, dildarə deyər.
Nigar ilə bizim əhdü qərarımız belədirNigar ilə bizim əhdü qərarımız belədir,Şəhidi-xəncəri-eşqik, şüarımız belədir.
O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?Ona bu hüsnü verən qüdrəti-ilahı nədir?
Xəmidə qaşların fikrilə, ey məh, qamətim xəmdirXəmidə qaşların fikrilə, ey məh, qamətim xəmdir,Mənə əbrulərin mehrabi-məsciddən müqəddəmdir.
Könlüm yenə bülbül kimi şeydayi-vətəndirKönlüm yenə bülbül kimi şeydayi-vətəndir,Məcnun edən aşiqləri Leylayi-vətəndir.
Uyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdırUyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdır,Naz edincə aşiqə zülm etsə canan, yaxşıdır.