Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?Ona bu hüsnü verən qüdrəti-ilahı nədir?
Xəmidə qaşların fikrilə, ey məh, qamətim xəmdirXəmidə qaşların fikrilə, ey məh, qamətim xəmdir,Mənə əbrulərin mehrabi-məsciddən müqəddəmdir.
Könlüm yenə bülbül kimi şeydayi-vətəndirKönlüm yenə bülbül kimi şeydayi-vətəndir,Məcnun edən aşiqləri Leylayi-vətəndir.
Uyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdırUyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdır,Naz edincə aşiqə zülm etsə canan, yaxşıdır.
Bir nəfər əhli-vəfa min bivəfadən yaxşıdır!Bir nəfər əhli-vəfa min bivəfadən yaxşıdır!Bir sədaqət əhli min əhli-riyadən yaxşıdır!
Səndən, gözəlim, könlüm o gündən nigarandırSəndən, gözəlim, könlüm o gündən nigarandır,Bir kimsə də sormur, bu nə fəryadü fəğandır.
Soruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandırSoruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandır,Fəraqi-yardə əzbəs çəkib qəm, könlüm al-qandır.
Sənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdurSənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdur,Sən ki yoxsan, elə bil, cismdə canım yoxdur.
Gözəlim, gözlərinin söhbəti hər yanda olurGözəlim, gözlərinin söhbəti hər yanda olur,Bu məlahətli baxışlar quzu ceyranda olur.
Bülbül gülü sevirsə də, gül xarə yar olurBülbül gülü sevirsə də, gül xarə yar olur,İstəklin əhli-hüsn ola, bietibar olur.
Bülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imişBülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imiş,Gülə həm aşiqi-sərgəştə olan bülbül imiş.
Artırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xətArtırar hüsnünü gəldikcə rüxi-dildarə xət,Necə xoş olmaz əgər ağ üzrə olsa qarə xət.
Fəxr etdik, o gül bəlkə bizim yarımız olduFəxr etdik, o gül bəlkə bizim yarımız oldu,Tale bizə yar olmadı, əğyarımız oldu.
Zülfün niyə bir an, gözəlim, şanəsiz olmaz?Zülfün niyə bir an, gözəlim, şanəsiz olmaz?Adət belədir, eşq evi biganəsiz olmaz!
Sənin cəmalın ilə fəxr edir bizim elimiz!Sənin cəmalın ilə fəxr edir bizim elimiz!Sən olmasan, nəyə lazım baharımız, gülümüz?
Vardı kuyində, xoş ol dəm ki, nigahbanlığımızVardı kuyində, xoş ol dəm ki, nigahbanlığımız,Bu gədalıqda idi aləmə sultanlığımız!
Dün gecə açdı nigarım üzünü ay kimiDün gecə açdı nigarım üzünü ay kimi,Gördüm ol mahın əyilmiş qaşını yay kimi.
Ey gül, yanıram qeyrilə sən həmdəm olandaEy gül, yanıram qeyrilə sən həmdəm olanda,Bülbül alışar xar ilə gül məhrəm olanda.
İstərəm mən o gülü, öz güli-xəndanım olaİstərəm mən o gülü, öz güli-xəndanım ola,O da öz könlünü versin mənə, cananım ola.
Demə, ey gül, ölərəm, getmə gözümdən o yanaDemə, ey gül, ölərəm, getmə gözümdən o yana,Gərək aşiq dözüb hər cövrünə yarın, dayana.
Pərtov almış mehr ruyindən göy üzrə mahitabPərtov almış mehr ruyindən göy üzrə mahitab,Ol səbəb pürnur olub, üzdən götürmüşdür niqab.
Könlüm kimi, o zülfə yenə şanə bağlanıbKönlüm kimi, o zülfə yenə şanə bağlanıb,Can riştəsi o zülfi-pərişanə bağlanıb.
Qəmli könlüm yenə şad oldu, ruxi-yarı görübQəmli könlüm yenə şad oldu, ruxi-yarı görüb,Arizində o məhin türreyi-tərrarı görüb.
Olur şüküftə könül zülfi-yarə şanə dəyəndəOlur şüküftə könül zülfi-yarə şanə dəyəndə,Necə ki, ovçu olur şad oxu nişanə dəyəndə.
Ey deyən, xar yaxınlaşdı vəfasız gül iləEy deyən, xar yaxınlaşdı vəfasız gül ilə,Gül bu az ömrü ilə bəhs qılır bülbül ilə.
Xoş ol aşiqə kim, ömr edər məhəbbət iləXoş ol aşiqə kim, ömr edər məhəbbət ilə,Həyatını keçirər zövqü eşqü ləzzət ilə.
Ah, kim hər gün yetər min qəm dili-naşadiməAh, kim hər gün yetər min qəm dili-naşadimə,Bir gün ol bimehr məh yetməz mənim fəryadimə.
Salıbdır, dilbəra, zülfün üzündə sayə hər yanəSalıbdır, dilbəra, zülfün üzündə sayə hər yanə,Görünmür taği-əbrulər, düşübdür bəs ki pünhanə.
Zülm qılma, gözəlim, rəhm elə, gəldim canəZülm qılma, gözəlim, rəhm elə, gəldim canə,Ürəyim dərdi-fəraqinlə dönübdür qanə.
Məni hicran qəminə saldı o məhparə yenəMəni hicran qəminə saldı o məhparə yenə,Zülfü tək eylədi aydın günümü qarə yenə.