Səməd Vurğun
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yenə də yam-yaşıl geyinir dağlar,Göz kimi durulur qaynar bulaqlar.
BəstəkarBöyükdür insanın eşqi, hünəri,Həyat aşiqidir sənin də nəğmən.
İslamOder çayı dolanmışdırGümüşü bir kəmər kimi
Kiçik şəhərArazdan arx gəldi, su gəldi Milə,Bir ilə salındı kiçik bir şəhər.
Neftin qüdrətiGəl ey dost, Xəzərin cəlalına baxBuruqlar dayanmış ehramlar kimi.
LaləLalə, rəngindəki yanğın, de, nədir?Niyə məlulsan, a dağlar qızı, sən?
Komsomol poemasıQış gecəsi**Ayazlı, şaxtalı bir qış axşamı,
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
ŞuşaQoynuna girməyə qalmışdır bir az,Könül fərəhlənib eylədi pərvaz;
Dan yıldızıÖpərkən gecələr dəsti-səbahiDuyurdum hərəkət namütənahi…
DağlarYenə nə durursan pəhləvan kimi,Çirməyib qolunu mərdanə, dağlar!
Bizim dağlarınDün oxdum şerini, düşdü yadımaGülümsər dövranı bizim dağların.
Əyilmə!Həyat! O çox zaman görünür iyrənc,Bu səhnədə min bir qanlı pərdə var
QafqazBilsin axtaranım, tanışım, dostum,Eşitsin dənizlər, qaralar*məni
Ömrün pərişan günləriAçılıb gülsün, əzizim, hər çəmən, hər laləzar,Solmasın, yavrum, a Leyla, novbaharın gülləri
İləriErkən günəş tellərini yer üzünə saçmadan,Ceylanlar* öz sürüsüylə səhralara qaçmadan.
SahildəEy vahi ki, ruhim yenə bır əski xəyalla...Sevdayi o halla
Səriyyənin ölümüMən görmədim, söyləyirlər bir gecənin sonundaSənə qıyan mərhəmətsiz, soyuq bir əl qudurdu.
Şeir və xaltura«Kəndə, kəndə və kəndə və yenə də kəndə!»Belə yazdı bəziləri şeirin başında turp əkəndə.
SalamAnam qoca,ömrü yarı,
Bizim bayramHər il bu bayramın adı gələndəAl geyib bəzənir bizim Vətən də.
SevirəmMən də bir insanam, mən də canlıyam,Mənim də qəlbimin arzuları var.
Sevgilimin qılığıGecə cansız, gecə sakit, gecə lal!Nə qədər uçsa da uçduqca xəyal.
Əhli-qələm"Pul verin! Çox verin! Mən sənətkaram!Yoxsa siyasətlə pozular aram...
Şerimizin ağsaqqalıQoca Cambul! Ömrün boyuYetim gəzdin o yurtları...
Ömrümün gündəliyindənBu gün qızcığazım Aybənizlə mənGöz-gözə baxışıb güldük ürəkdən.
QızcığazAlagöz, sarışın körpəcə bir qızDörd divar içində ağlayır yalqız.
Fitnə"Eh… ölüb getmədi bircə bu qarıTorpaq da sevməyir bu çal kaftarı…
Bir səs...Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…