Səməd Vurğun
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Aşıq, bağrına bas sədəfli sazı,Min cavablı bir sualdan danışaq;
BöhtanMənmiyəm "vicdanı, məsləki satan"?Yaxamdan əl çəksin bu qara böhtan.
Bizim gəncliyəBizim gənclik bəsləmişdir, böyütmüşdür aslanları.Bu gəncliyin gözlərindən oxuyuruq ilk baharı:
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Ürəyi xain adamSənin soyuq baxışında nə həyat var, nə duyğu,Donub qalmış sifətində qarlı bir qış soyuğu.
20 bahar"Açılmış fikrimin azad yelkəni,Tarix öz qoynunda isidir məni.
Ala gözlərYenə qılıncını çəkdi üstüməQurbanı olduğum o ala gözlər.
Ananın öyüdüGeyib əsgər paltarını, silahlandı qəhrəman,Onun polad sinəsinə sığışmadı ürəyi.
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
Qoca qartalDağ döşündən qoca qartal,Göy üzünə nəzər saldı.
Ey könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinəEy könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinə,Can evindən seyrə çıx bir xoş güzarın eşqinə.
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Deyin, gülün, övladlarım!Şəhər üstə qanad gərib mürgülədi yorğun axşam…Neçə çadır qurdu göydə lopa-lopa sıx buludlar.
Belələri də varGöz aldadan bir su kimiGah lal axar asta-asta,
Mən tələsmirəmDostlar, badələri qaldırın içək!Gecə ulduzludur, hava da sərin.
Hər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası varHər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası var,Hər duyan qəlbin, əzizim, gizli bir sevdası var.
Ayın əfsanəsi (Aybəniz)Ay gözəllik çadırını açıb, buludlarda,Yenə bizim ay başına dolaharkən buludlar da
GöygölQucağında bir vaxt bəslədi sizi,Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.
SızıltılarımXastayım, yalnızım ürəyimdə qəm,Nəyə dəyər həyat, olmasa həmdəm?
ÇiçəkGözəl çiçək, dalğalanır dağ döşü,Nədir o tərpəniş, dəryamı yoxsa?
OnaBunu idrak edib də bir öyrən,Sənə məhkum mən olmadım fikrən.
ÇəkilÇəkil, çəkil artıq yoruldum, bıqdım†Yanarsan, çox yaxın durma, ahımdan.
ŞeirO axşam gəldim sizə,Nə hörmət etdin bizə?
Bilməm nə xəyal iləBilməm nə xəyal ilə oyandım yenə erkən;Bir quş ki, uça düzlərə, səhralara azad
Dostlar xəbəriBir xəbər almışam dostlar əlindən:Əğyarın başına dünya dar olub.
DönüşAh, nə zaman ki, duyğularım ac,Gözlərim səmimi bir şerə möhtac,
RaportBakı mədən işçilərinəGİRİŞ
PambıqçılarGünün saçaqları yayılır düzə,Çünki təslim olur gecə gündüzə.
Keçdi günlər ki...Keçdi günlər ki, sənin hüsnünə pərvanə kimiGərərək köksümü yandım uca eşqimlə həmən;
SevgiYenə də ruhumu gəzdi bir duyğu...Götür albomunu, mən deyim, sən yaz!