Səməd Vurğun
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şair Nizaminin gözəl vətəni,Qoynunda bəsləyib böyütdü səni.
Dağlar (Binələri çadır-çadır)Binələri çadır-çadırÇox gəzmişəm özüm, dağlar!
Mənə belə söyləyirlərGörüb tanış olmadığım,Qayğısına qalmadığım
Zəfər təranəsiAlay-alay, qoşun-qoşun yürüdükcə mənim ordum,Zülmətləri şimşək kimi yarıb keçdi, ana yurdum.
Ana və körpəYay günü... Yol üstü... Ağac kölgəsi...Kölgədə bir gəlin oturmuş yalqız;
A "Dostlar"Yetər bu ayrılıq, bu fitnəkarlıq.Fitnənin axırı nədir, a "dostlar"?
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Aslan qayasıPROLOQ**Bizim Xəzər sahilində bir qocaman qaya var,
Bakının dastanıNeçə ildir könül deyir söylə, şair,Şeir, sənət gülzarında Bakı hanı?
BəlkəDeyirlər Şəkinin bu yaxın dağıBəsləmiş bir maral-hər qəlbə yağı.
Nə vaxt güləcəyəm?Nə qədər məyus, ah, nə qədər ölgün,Nə qədər cansızam yenə mən bu gün.
Uzaqlara doğruArkadaş, deyirlər Əfqanda, Çindəİnsanlar boğulur qanlar içində.
Bahar şərqisiGünəş doğdu, yayıldı,Yatan ellər ayıldi.
Çörək dostuBir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,
Konsert axşamıGecəydi...Moskva hər günkü kimi
Şairin səsiAxşamdan bəridir könlümdə yenəHirsli fırtınalar, qasırğalar var.
Mən hazıram (Səməd Vurğun)Bu gün mənimSağlam bədənimdə qan-tərə batan
Böyük revolyusiyaÜç yüz il acımadan, titrəmədən, duymadan,Hey diddi köksümüzü çarlığın zülüm quşu.
A köhlən atım!Əlim tərpənməmiş oyna yerindən,Nəzil qamçı kimi səyirdəndə sən.
AzərbaycanÇox keçmişəm bu dağlardan,Durna gözlü bulaqlardan;
NatəvanÜzündə son bahar, ağzında yaşmaq,Sənin gözəlliyin solğun görünür.
Anam gəliniBaşına döndüyüm, anam gəliniSən ilk qönçəsisən bizim gülşənin.
Sənət ustasınaMən onu ilk dəfə gördüyüm zamanSıxdım məhəbbətlə titrək əlini;
Səmimiyyət yolçusuIŞairim, çaldığın bu telli sazdan,
Sabirin şərəfinəXəyalım bu gecə varaq-varaqdır.Dilsiz əsrləri o yaracaqdır.
Lənkəran şeirləriTaleyimdir ilham almaq,Söhbət açıb, qələm çalmaq
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Sənəm qarının pıçıltılarıBizim kor Sənəmin bir mərəzi var,Gündə yüz qapıya o baş vurmasa,
Ukrayna partizanlarıDe, kimdir gecənin bağrını dələn?Düşmənin üstünə ley kimi gələn?
Partizan BabaşSorağını alsam belə bu gün sənin uzaqlardan,Məhəbbətə hasar çəkməz nə ayrılıq, nə də zaman…