Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey Xaqani, Bağdadda gəzmə vəfalı insan,Saxtakarlar yurdunda vəfalı ələ düşməz.
Qitə 143Ey Məğribin tacdan, fələklərin şahı bu gün,Məşriqdən üz göstərəndə səndən ziya alar bütün.
Qitə 168"Yar"ı "Mar" hesab et, bətərdir, çünki,Marın zəhərindən yarın zəhəri.
Qitə 169Hicrətin beş yüz ili dövri-kəmal olmuş yəqin,Ondan əvvəl beş yüz il olmuş bizə dövri-məhal.
Qitə 227Şadlıqda – qəflətdən, dərddə - ağıldan,Çəkinib ömür sür bir həqqiqətlə.
Qitə 286Gecə göç əzmi ilə ayrılanda Şirvandan,Təəssüf eylədi qəlbim, ciyər alovlandı,
Qitə 301Var idi, Xaqani, ömür xəzinən,Getdikcə azalır o da ki, ey vah!..
Qitə 315Kərimləri medh edirəm, nə üçün də etməyim?Xəsisləri həcv etməyi sevməmişəm heç zaman.
Qitə 338Dəcləyə düşdü güzarım dünən axşam səhvən,Orda, gömrükxanada çoxlu gözəl gördüm mən.
Qitə 354Kərəmlə vəfanın işığı söndü,Bu iki cinsdən az de, Xaqani.
Qəzəl 7Bizə nazlı baxışınla könüldən bir xəbər göndər,Al bu canı, bahasına dodağından şəkər göndər!
Qəzəl 8Onun eşqi olmasaydı mənə göylərin qəzası,Canıma aman verərdi, barı, eşqinin bəlası!
Qəzəl 20Bu dünyanın zatında, bax, heç insafdan yoxdur əsər,Rahatlıqçün, səadətçün yaranmayıb sanki bəşər.
Qəzəl 28Zəmanənin əlindən kimsə aman tapmadı,İnsan oğlu dünyada xoş bir zaman tapmadı.
Qəzəl 29Fikir, xəyal odundan tutuşub, canım yanıb,"Allah, Allah" deməkdən axır dəhanım yanıb.
Qəzəl 72Aşiqlik dünyasına qədəm qoymayan insan,Ürəyinə gözündən axıtmamışdır al qan.
Qəzəl 92Hüsnünün yüzdən birinə malik olmaz novbahar,Sən qədər zülm etməmiş məzlumlara bu ruzigar.
Qəzəl 105Yarım mənə cəfasını bir an kəm etmədi,Yandırdı qəlbimi oda, çeşmin nəm etmədi.
Qəzəl 139Bu əyyarlıq odu onun qırdı mənim əyarımı,Gərdəninin gümüşüsə apardı etibarımı.
Qəzəl 163Getdikcə bu eşqin mərəzi pur xətər oldu,Dərman elədikcə ona, döndu bətər oldu.
Qəzəl 227Qəlbimdəki bu dərdimi dərmanə satmaram,Sağlıq da üstəlik verələr canə, satmaram.
Qəzəl 239Qəlbim kimi odludur dəhanım,Çəkməz, odur, ismini zəbanım,
Qəzəl 264Çünki, düşüb ürəyim zülfün içrə kəməndə,Bəzən şamtək ağlaram, gözüm gülər bəzən də.
Qəzəl 291Gecəm xurşidə tor oldu, məger zülfi-nigardır bu?Bu adi bir gecə, yoxsa ki, eydi-ruzigardır bu?
Qəsidə 7Söz mülkünün məndən yaxşı yoxdur özgə şəhriyarı,Bu dünyada tək mənimdir söz mülkünün ixtiyarı.
Qəsidə 74Mal və şöhrət sahibidir bu gün alçaq adamlar,Nəfsə əsir olanların bazarıdır bu bazar.
Qəsidə 182...Duzla çörək bəxş edər mehr ilə mehmanına,Ömr boyu borcluyam mən onun ehsanına.
Rübai 22Xaqani, itibdir can da, ürək də,Çətindir rəhm ola zalım fələkdə.
Rübai 28Xaqani, səndə bu hümmət var ikən,İstəmə fələkdən öz ruzini sən.
Rübai 31Güldü xəyalınla könül çəməni,Güzgü cilalandı görəndə səni.