Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəmi-cananı bilənlər məni-nalanə yanar,Aşina cövr eləyir, bax mənə biganə yanar.
Qəzəl 247او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد
Bahâr itdi yine bir yini âyînBahâr itdi yine bir yini âyînKi hüsninden hacil kıldı gök ayın
Yağış suyuİnsanlar gəldikcə ağıllanırlar.Qabaqlarda xalq yağış suyunu bəyənmirdi. Gedib dağlardan bulaq suyu çəkib, şəhərə gətirirdilər. Belə axmaq işi də əlli-altmış il bundan qabaq Şuşa şəhərində görmüşlərmiş.
Qəzəl 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Ona aid edilən şeir 3ز اهل مدرسه و خانقاه و جمله دیارسؤالهاست مرا به طریق استفسار . . .
Töhfeyi-Sami, bölmə 329از اولاد شیخ صدرالدین راستی است و در شعر طبعش بلند افتاده و قصایدی که در منقبت امیرالمؤمنین اسدالله الغالب علی بن ابوطالب گفته مشهور است و در غزل نیز دیوان ترتیت کرده و این دو مطلع در دیوان غزل او مندرج است :شیرین تر از این قصه کسی یاد ندارد
Oğluma xitab (Ey oğul, nifrət eylə vahimədən)Ey oğul, nifrət eylə vahimədən,Vahimə şumdur, müxərribi-tən.
QısqanclıqFaruq Nafiz Çamlıbelə*Kim səninlə üz-üzə, göz-gözə olmaq dilər,
Qitə 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Tərkibbənd 1یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید
Fələk salıbdı məni yüz cəfayə qürbətdəFələk salıbdı məni yüz cəfayə qürbətdə,Gərəkdi səbr eləmək hər bəlayə qürbətdə.
OlmasaGülməz şeir deyən yeni sövdası olmasa,Dinməz dilindən hər sözün əlası olmasa.
Rübai 105Qazdım nə qədər arx üzümdə dırnaqla,Gözdən mən ora su bağladım şırnaqla.
Xosrov və Şirin, fəsil 102Xosrov dedi: "Sən ey dünya həkimi,Mənə nəsihət ver təbiblər kimi."
Qəzəl 70آنان که به فکر اعتبارنددر دیده اعتبار خارند
Bir gülVaiz ki, çıxar minbərə tez püflər odu,Təkfirə qoyar kimin ki, eşq isə modu;
Qəzəl 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Digər şeir 23گفتمت چونتو من دلشده را یار شویمرهم سینه و آرام دل زار شوی
Səriyyənin ölümüMən görmədim, söyləyirlər bir gecənin sonundaSənə qıyan mərhəmətsiz, soyuq bir əl qudurdu.
Fillərin ömrüAmandır, fillərin ömrünü qoruyun.Filləri yaşadan
Əli bayrağıdı buBu sinəm dağına əl dəymə Vətən dağıdı bu,Bu dağın lalələrin əzmə şəhid bağıdı bu.
Təğafül eyləmə, ey badi-səbaTəğafül eyləmə, ey badi-səba,Tezlik ilə yetir yarə dərdimi.
Nizamiyə sui-qəsdFəxrəddin Əmin qəsrinin pilləkənlərindən küçəyə düşdüyü zaman, Səba xanımın qapıda o tərəf bu tərəfə dolandığını və tez-tez Əmin qəsrinin qapısına baxdığını gördü.O, dərhal Səba xanımın nə üçün gəldiyini anladı və gülər üzlə ona yanaşaraq:
Bir ulduzaYormuşdu bütün ruhumu, əfkarımı alam,Bir dağ ətəyində düşünürdüm təkü tənha.
Hər keçəndə bu zümrüdü meşədənHər keçəndə bu zümrüdü meşədənİstəmirəm balta səsi eşidəm.
...Ya ikiDost-mehriban ya bir olar, ya iki*Molla Cümə*
Dünya mənə tanış gəlirMəni qınamayın,Dünya mənə tanış gəlir,
Xandə kim, varsan sana var Tanrı yar olsun bəgümXandə kim, varsan sana var Tanrı yar olsun bəgüm,Hafizi-canü tənün pərvərdigar olsun bəgüm.
MədinəGözəl qiyafəli, Leyli kamallı,Sənsən gözəllərin şahı, Mədinə.