Süleyman padşahın xəzinəsi 7

Nə Sultanla Səməd, nə Xızr Abı ilə Çürük Aşıq, nə Məhərrəm, nə də “mühacirlər” və bütün “Pünhan”lar – hələ heç kəs bilmirdi ki, “çesuyçalılar” adlananlardan, əvvəllər olduğu kimi, hər beş nəfərdən biri yox, indi hər iki nəfərdən biri birbaşa Moskva KeQeBesinin işçisi idi. Hətta Azərbaycan KP MK-dan və respublika KQB-sinin özündən də gizlində, hər cür dünya nemətləri ilə təmin olunan, xalqdan tamam ayrılıb, bu xalqın keçmişi, gələcəyi ilə məşğul olan Muğannaları nəinki addım-addım izləyirdilər, hətta, imkan olanda – şərait yarananda öz şəxsi təşəbbüsləri ilə öldürürdülər. Bu təhlükəni tək bir nəfər, bütün Dövlət Təhlükəsizliyi işçilərinin sadəcə “Saşa” adlandırdıqları bir nəfər polkovnik bilirdi. Bu bəstəboy, son dərəcə məlahətli oğlanı Muğannalardan demək olar ki, hamısı oğul, qardaş, yaxın-əziz qohum kimi sevirdi. “Saşanın üzündə şeytan tükü var” – deyəndə məhəbbətlə gülümsəyirdilər. Bu məhəbbətin, əlbəttə, ciddi səbəbi də vardı: Gürcüstanın ən ucqar guşələrində yaşayan “Muğ” – Bağlardan başlamış, Şimali Azərbaycanın ən ucqar rayonlarından Lerikə qədər, Muğannalardan kim həbs olunurdusa, Saşa, yalnız özünə məlum möcüzə ilə xəbər tutub, cinayət işi-filan yazmamış, istintaq başlanmamış, təkbaşına, türməyə – həbsxanaya gedib, lazım gələndə hətta əlini yarımavtomat naqanın üstünə qoyub, qısaca “Azad edin” və ya “mənim şəxsi işçimdir” deyib buraxdırırdı. Sultan nə qədər kədərli, sarsıntılı olsa da, hətta gecələrin birində o qalın bağın dərinliyindən bəriyə güllə açılacağına heç bir şübhəsi olmasa da, əmin idi ki, Saşanın kor görünməz əli həmişə haralardasa – ətraflarda dolana-dolana onun özünü və Bircə balanı qoruyurdu və sədr Mədədin ölümündən sonra bu iki nəfərin – əmi ilə qardaşoğlunun sağ qalmağının səbəbi də məhz o “əl” idi. Çox təhlükəli hallarda isə o “əl” Saşanın özü idi. Başında Əlləzoğlunun “motal” papağı, çiynində Əlləzoğlunun əlli ildən qalma əprimiş arxalığı, zalın qapısında bir an görünüb, əlindəki uzun kabab şişini dişinə çəkə-çəkə geri qanrılıb yox olan o oğlanı nə aşağıda – həyətdə olan Sultan gördü, nə də Səməd: polkovnik Saşa məlahətlə qımışıb, dabanı üstə dönüb yoxa çıxdı. Səməd onu Sultanın həyət-bacasında qulluq eləyən Seyid kişi kimi adamlardan biri sayıb, heç diqqət də yetirmədi...Hələ heç kəs, o cümlədən Saşa özü də bilmirdi ki, bu ağ daş evin yaxınlığında, bağın çalkeçid budaqları altında daha bir nəfər naməlum adam, kababın ətrini dəf etmək üçün cibindəki balıq konservini bıçaqla açıb, yeyə-yeyə Saşanı daimi “pod kolpakom”⁴⁷ saxlayırdı ki, lap tezliklə qanını axıtsın və beləliklə, qorunduğuna əmin olan Sultanla birlikdə Səmədin həyatını da tükdən asılı qoysun. Hər gecə Moskva vaxtı ilə səhər saat dörddə bağın dal hasarının dibindən o yana keçən, sement döşəməli, dərin, susuz arxdan sürünüb keçib, orada vaxtı ilə Rəhim Qudalının işlədiyi “Rayon yun idarəsi, Alınma, satılma məntəqəsinin künc otağında “priyomnik”in “nauşniklərini” başına keçirəndə o adamın eşitdiyi ilk sözlə “Ya Saşa! Ya Saşa...” olurdu. Yəni, Moskvadan danışan adamın “kliçkası” da “Saşa” idi... Bu gecə o Moskvalı səs, vaxtından xeyli əvvəl, yəni Sultanla Səmədin evə qalxdıqları dəqiqələrdə əmr etdi: “Ya Saşa... Ya Saşa... pora vzyat moyeqo tyozku... pora vzyat moyu tyozku”⁴⁸ çox keçmədi ki, arxadan içəriyə daha iki qaraltı girdi. Saşanın başının dövrəsində, qaranlıqda üç lülə ağzı ağardı...

İsa Hüseynov (Muğanna)3 dəq
Əmoğlu

(Sabirə nəzirə)*Beş gündü cahan, dövləti neylərsən əmoğlu?

Mirzə Əli Möcüz1 dəq
Yaşadım

Sadiqlikdi, səxavətdi sənətim,Gur məclisdə, ağır eldə yaşadım.

Ağdabanlı Qurban1 dəq
Unutma

Aşıq, gəşt eləyib ağır elləri,El içində namus, arı unutma.

Miskin Abdal1 dəq
Var mənəm

Təbib gəldi məni gördü ağladı,İndi bildim yaman dərdim var mənəm,

Adsız el şairləri1 dəq
Qəzəl: Qoymaz əldən eşq damanını əqli var olan

Qoymaz əldən eşq damanını əqli var olan,Etməz ol səhbayi-biğəş tərkini hüşyar olan

Qövsi Təbrizi1 dəq
Gəlir

Müjdə verdilər ki, mənə el oğlu,Yarın gör nə işvə, naz ilə gəlir.

Çoban Əfqan1 dəq
Neyləyim

Könül, sevən dost bağına vara bilməm, neyləyim?Açılıbdı taza güllər, dərə bilməm, neyləyim?

Varxiyanlı Aşıq Məhəmməd1 dəq
Göydən yerə enmiş Süheyl

Şəhərdə hamı Atabəylər meydanında bina olunan abidədən danışırdı. Rəsmi açılışdan sonra verilən fərmana əsasən onun ətrafında xüsusi mühafizlər gecə-gündüz növbə çəkirdilər. Abidəni qara rəngə boyanmış Təbriz ipəyi içərisində saxlayırdılar.Ancaq çoxlarına elə gəlirdi ki, bu nəhəng qara örpəyin içərisində bəzəkli bir gəlin dayanıb, işıqlı bir dünya bərqərar olub, nadir bir istedad sahibinin böyük, yenilməz ürəyi döyünür. Bu gün o, pünhan görünsə də, sabah mütləq aşkar olunacaq... Ayın hüsnünü həmişə bulud tutmaz, qızıl həmişə gizli qalmaz, su həmişə qaya altında yatıb qalmaz. Ay bir gün doğmalıdır, qızıl aşkar olub parlamalıdır, su bir gün üzə çıxıb çağlamalıdır...

Hüseyn İbrahimov13 dəq
Qarı ilə deyişmə

Aşıq Hüseyn*Sənə qurban olum nənə,

Aşıq Hüseyn Şəmkirli1 dəq
Söylə

Durnam, gedər olsan bizim ellərə,Qatıq söylə, qaymaq söylə, yağ söylə.

Ağ Aşıq Allahverdi1 dəq
Əfəndim

Səməd bəynən İsmeylin seyrinə vardım,Bu diyarı gəzə-gəzə əfəndim.

Aşıq Şenlik1 dəq
Dadaşın professor Teymur Mahmudova məktubu

MoskvaDobrolyubov küçəsi, 11-ci ev, mənzil 7

Anar4 dəq
Bir günəş

Yetişdi hesablar, doldu mətləbə,Şükür, üstümüzə çaldı bir günəş.

Xəstə Hasan1 dəq
Sən tək, ey gül, demə gül gülzarə gəlmiş, gəlməmiş

Sən tək, ey gül, demə gül gülzarə gəlmiş, gəlməmiş,Şəhr ara hüsnüncə namə barə gəlmiş, gəlməmiş.

Molla Vəli VidadiQəzəl1 dəq
Xəbər ver

Səndən xəbər alım, Aşıq Ələsgər,Doqquz nədi, sənətindən xəbər ver?!

Aşıq Nəsib1 dəq
Nəriman Nərimanovun oğlu Nəcəfə bitməmiş məktubu

Moskva, 28 yanvar 1925-ci il."1895-ci il yanvarın 15-də Bakıda Tağıyev teatrında ilk dəfə mənim “Nadanlıq” pyesim tamaşaya qoyuldu. Həmin günü mən ədəbi işimin başlanğıcı hesab edirəm. Bu gün 1925-ci il yanvarın 28-də həmin hadisədən 30 il keçir. Dostlarımdan bəziləri bunu bilib həmin günü qeyd etmək istədilər. Onlardan teleqramlar alınmışdır... Əlbəttə, əgər ciddi düşünsən, demək olar ki, mən heç bir şey etməmişəm. 30 il! Bu müddət ərzində bəzi şeylər etmək olardı. Həmin müddəti mənim bu illərdə yazdıqlarımla müqayisə etdikdə utanmalı olursan... Digər tərəfdən isə həmin vaxtı təsəvvür etdikdə, bütün şəraiti, həyatımın keçdiyi dolanbac yolları nəzərə aldıqda, bir şeydə təskinlik tapırsan ki, az da olsa bir iş görülüb. Məni əhatə edən mühit, bu mühitin geriliyi, irəliyə hərəkətindəki ətalət, ətrafımızdakı həyat təzahürlərinə soyuq münasibət, millətlər arasında gedən mənasız çəkişmələr, buradan da doğan iztirablar: qan, göz yaşları, yoxsulluq, yalan və bir sıra başqa şeylər, bunlar mənə rahatlıq verməyib, mənim yazdıqlarım bütün bunları göstərir. Bəlkə də bu, çox sönük, bədiilikdən uzaq, bacarıqsızlıqla təsvir olunub, mənim öz qüvvə və məkanlarım daxilində yazılarım göstərir ki, mən bir çoxları kimi ətraf mühitə laqeyd qala bilməzdim, mənim qəlbim sakit deyildi, mən istəyirdim və cəhd edirdim ki, bəşəriyyətə heç olmazsa bir xeyir verim. Bu və yalnız bu, mənə bir qədər təskinlik verir ki, 30 il ərzində ictimai sahədə işləmişəm. Əgər öz işimlə heç olmazsa on nəfəri həmin “xəstəliyə” yoluxdurmağa nail olmuşamsa, deməli, mən, mənim şüurum o mənada sakit olar ki, mən hədər yerə yaşamamış, bu geniş, lakin darısqal dünyada bir guşə tuta bilmişəm...

Nəriman Nərimanov19256 dəq
Qəzəl

Gər səninçün qılmasam çak, ey büti-nazikbədən,Gorum olsun şol qəba, əgnimdə pirahən-kəfən.

HəbibiQəzəl1 dəq
Boylana-boylana

Cilvələnib kəklik kimi,Ötür boylana-boylana.

Aşıq Əsəd1 dəq
Pəri

Qarşıda Sına Pəri,Dostunu sına Pəri,

Məhəmməd bəy Aşiq1 dəq
Çəkibdi

Cəlili-cabbarım, Qadiri-muxtar,Altı gündə bu dünyanı çəkibdi.

Aşıq Hüseyn Bozalqanlı1 dəq
Məni dün seyri-əyağ mey birlə saqi dəstgir etdi

Məni dün seyri-əyağ mey birlə saqi dəstgir etdi,Famxanəsində bir idüm rövşənzəmir etdi.

Sadıq bəy ƏfşarQəzəl1 dəq
Qəzəl: Şikəstə oldu könül zülfi-yar dərdindən

Şikəstə oldu könül zülfi-yar dərdindən,Bəlaya uğradı miskin nigar dərdindən

Nitqi Şirvani1 dəq
Eşq camından içən kimsə huşyar olmaz

Eşq camından içən kimsə huşyar olmaz,Nə bu dünyadə, qiyamətdə də bidar olmaz.

Əbülqasim NəbatiQəzəl1 dəq
İyirmi dördüncü fəsil

HÜSEYN XAN SƏRDARİ-İRƏVANMƏĞLUB OLMAĞIN VƏ NAİBÜSSƏLTƏNƏ

Mir Mehdi Xəzani5 dəq
Qəzəl 2377

Neyin o odlu səsi könlümü pərvanə edib,Bəndi bənddən ayırıb, onları biganə edib.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 183

Fələk yaxşı bilir: nəzmü nəsrdə,Mənimtək dünyada yoxdur bir nəfər.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 191

Çərx kin tiği çəkib, sinəmizi çakə salar,Yarəsindən könül öz atəşin əflakə salar.

Məhəmməd FüzuliQəzəl1 dəq
Cami-Cəm, fəsil 102

Qəm ilə şam kimi səni yandırar,Söndürər, gah da kı alovlandırar.

Əvhədi MarağalıMəsnəvi4 dəq
Mürəbbe

Anın üçün uymaz qeyriyə könlüm,Bir əcəb molladır mənim sevdiyim,

Cəlil Məmmədquluzadə1 dəq