Fuzuli: Safavid era
نه مژگانست کز خونابه دل لالهگون کردمازان گل خار خاری داشتم از دل برون کردم
Ghazal 259نه از تیری که بر دل میزنی چندین فغان دارمسوی خود میکشی ای ناله از رشک کمان دارم
Ghazal 260اگر میرم نخواهد کم شد آب چشم نمناکمبه هر سو چشمه ای ، خواهد روان شد از سرِ خاکم
Ghazal 261نه آنچنان شده محو خیال آن دهنمکه کس نشان ز وجودم دهد بجز سخنم
Ghazal 262در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم
Ghazal 263به عزم طوف خاک درگهت از دیده پا کردمدویدم آن قدر کان خاک را چون توتیا کردم
Ghazal 264رحم بر زاری من یار ندارد چه کنمیار پروای من زار ندارد چه کنم
Ghazal 265جان را به لعل چون شکرت تا سپردهامدیدست لذتی که من از رشک مردهام
Ghazal 266چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویمکه جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم
Ghazal 267به دل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستمدر آوردم درون خانه شمعی را و در بستم
Ghazal 268به یک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستمکه در شرعم نفرمایند حد شرب تا هستم
Ghazal 269گه جولان غبار انگیز از آن شد رخش جانانمکه زد دستی و گرد تن فشاند از دامن جانم
Ghazal 270درون خانه چشم آن صنم را تا در آوردمدر این خانه را از پاره های دل بر آوردم
Ghazal 271بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردمهوایت را درو از دیده مردم نهان کردم
Ghazal 272بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتمتا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم
Ghazal 273عمریست ای پری که رخت را ندیدهایمما را تو دیدهای و تو را ما ندیدهایم
Ghazal 274آتشین رویی کز او چون شمع با چشم ترمزنده خواهم شد پس از مردن گر آید بر سرم
Ghazal 275بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهمولی آنرا نهان از دیده اغیار می خواهم
Ghazal 276با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایمما را چه می کشی چو گناهی نکرده ایم
Ghazal 277خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنمسر چون حباب صبحدم از خون برون کنم
Ghazal 278بسته شد بر رشته جان موی گیسوی تواممی کشد هر سو که می افتد گره سوی توام
Ghazal 279زین شکوه ها که دم بدم از یار می کنممقصود ذکر اوست که تکرار می کنم
Ghazal 280هر لحظه صد جفا ز بلای تو میکشمعمریست جان من که جفای تو میکشم
Ghazal 281نوخطان را دوست میدارد دل دیوانهاممن چو مجنون نیستم در عاشقی مردانهام
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.