Sharafnama, chapter 31

Come, cup-bearer! that wine of amber (red) colour (the wine of senselessness),Give me; for my foot has come against a stone.

Nizami GanjaviMasnavi9 min
Səadətnamə, 93

اسم باری است چون طلسم وجودبر عدم زو فتاده نام وجود

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 59

چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوستحدیثی دید همچون مغز در پوست

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Khosrow and Shirin, chapter 31

نشسته شاه روزی نیم‌هشیاربه امّیدی که گردد بخت بیدار

Nizami GanjaviMasnavi4 min
Səadətnamə, 94

بونجیب آنکه بود شیخ مهینچونکه کردی به سالکی تلقین

Mahmoud ShabestariMasnavi3 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 62

چو دید آن عاشق دلسوز خستههمایون نامهٔ یار خجسته

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
The Seven Beauties, chapter 34

When saddened by the trouble of the affair, the king would ride out to the chase alone.In hunting he recovered cheerfulness, (and) when thus cheered he came back home again.

Nizami GanjaviMasnavi11 min
Səadətnamə, 97

نسبت فعل را به مظهر و سازکسب خوانند بر طریق مجاز

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 64

ز جام عاشقی مستم دگر باربریدم مهر و پیوستم دگر بار

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Sharafnama, chapter 36

Come, cup-bearer! that wine that brings pleasure,Gives youth, brings back life, —

Nizami GanjaviMasnavi15 min
Səadətnamə, 107

«ثبّت العرش» خود جهانی هستتا تو نقشی بر او توانی بست

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 70

زهی! از جام مهرت مست گشتهز کوباکوب هجران پست گشته

Awhadi MaraghaiMasnavi2 min
The Treasury of Mysteries, chapter 37

A religious man was attracted to evil; he chose the street of the wine sellers.He put wine to his lips and wept bitterly, saying: “Oh wretch that I am, what is my remedy?

Nizami GanjaviMasnavi2 min
Səadətnamə, 114

نفس را نیست مادت و مدّتقالب او راست آلت و عدّت

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 71

که روز غم بسر خواهد شد آخرسخن نوعی دگر خواهد شد آخر

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Iqbalnama, chapter 37

مغنی بساز از دم جان‌فزایکلیدی که شد گنج گوهر گشای

Nizami GanjaviMasnavi6 min
Səadətnamə, 126

امر فرمود ایزد رحمانهمۀ خلق را ز انس و ز جان

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 74

چه باک؟ امروز اگر ره دور باشداگر فردا به منزل حور باشد

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
The Treasury of Mysteries, chapter 45

A pilgrim started on his pilgrimage; he practised the customs of the pilgrims.All that he had above his requirements, amounted to one purse of dinārs.

Nizami GanjaviMasnavi4 min
Səadətnamə, 128

گفت یک روز نازنین خاتونکادمی زاده عاجز است و زبون

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 75

شنیدم حاجییی احرام بستهچو در ریگ بیابان گشت خسته

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
The Treasury of Mysteries, chapter 58

Why are we who have abandoned self, sitting lowly in this dust?Association with this dust has humbled thee; the earth has made many such schemes.

Nizami GanjaviMasnavi4 min
Gulshan-i Raz, chapter 2

گذشته هفت و ده از هفتصد سالز هجرت ناگهان در ماه شوال

Mahmoud ShabestariMasnavi7 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 76

اگر نتوان به دیر و زود کردنبباید چارهٔ بهبود کردن

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
The Treasury of Mysteries, chapter 59

When the roses were in flower, the nightingale spoke to the falcon on the lawn of the garden,Saying: “Thou art more silent than all other birds. How is it that thou hast won the game? Tell me the reason.

Nizami GanjaviMasnavi1 min
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 2

بدان که نفس طبیعی عبارت از قوّتی است که اجزای جسم را نگذارد تا از یکدیگر متلاشی شود، و نفس طبیعی را دو خدمتکار است که یکی را خِفَّت گویند و دیگری را ثقل. و خفت عبارت از قوتی باشد که مایل محیط بود و ثقل بر عکس او.و نفس نباتی عبارت از قوتی باشد که جسم را در طول و عرض و عمق بکشد و بزرگ گرداند و نفس طبیعی خادم نفس نباتی باشد و نفس نباتی را به غیر از او هشت خادم دیگر باشد چون: جاذبه و ماسکه و هاضمه و ممیزه و دافعه و مصوره و مولده و منمیه.

Mahmoud ShabestariMasnavi14 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 77

در آن مدت، که بود از محنت تبجهان بر چشم من تاریک چون شب

Awhadi MaraghaiMasnavi2 min
Khosrow and Shirin, chapter 67

چو عالم برزد آن زرین‌علم راکز او تاراج باشد خیل غم را

Nizami GanjaviMasnavi11 min
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 4

بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را می​بینیم یکی تا ده سال بیش نمی​ماند و یکی تا صد سال می​ماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.

Mahmoud ShabestariMasnavi8 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 21

مگر با ما سر یاری نداری؟که ما را در مشقت میگذاری؟

Awhadi MaraghaiMasnavi2 min