Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Zəmanə şahları endirib taxtdan,Şeri qartal tək qaldırıb göyə.
İnanmaq öz yerində...Mən də vətəndaş kimi,Alışıb-yanmıram bəs?!
UstamızaBurax şeir kürəsini qaplasın məlal,Gözümüzə görünməsin başqa bir xəyal,
Yollara baxacaqYollar uzaq,Dəryalar dərin.
Yüzdə mindimiO gözəl varağın, xətti-camalıÖzü bir, mətləbi yüzdü, ə, mindimi?
Hərbin əsil faciəli qəhrəmanı analardır…Ən birinci anaları didir, yeyir müharibə,Ən birinci analara dəyir onun güllələri…
“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”Balkandakı vulkanları yandırır,
Seyrinə gəl TəbrizinSeyrinə gəl Təbrizinİnqilab yurdudur o,
Mən tənha deyiləmÇox zaman deyirlər tənha qalma sən,Tənhalıq kövrəldir insanı bəzən.
VıveskalarımızVıveskayı türkcə yaz,Latınca yaz, rusca yaz.
Çətin görüşMənə elə gəlir ki,Bir həftə,
Deyirsən ki...Qınayırsan ey gözəl,Deyirsən unut məni.
Bu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdiBu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdi,Namini çünki Qədir isminə tətbiq etdi.
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Bərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabahBərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabah,Şərm edər onun üzündən mahi-ənvər hər sabah,
Ömrüm xarab oldu heyKim dedi sana ki, çıxıb yoluma,Gənc yaşımda göndərəsən ölümə,
Bəd övladı əzəl başdan tanıramBəd övladı əzəl başdan tanıram,Çör-çöp yığar, yad ocağın yandırar.
Şərbət də içdim mən, zəhər də gördümŞərbət də içdim mən, zəhər də gördüm;Yenə də var olsun, söylədim, həyat!
Dəli könül, məndən sənə əmanətDəli könül, məndən sənə əmanət,Demə bu dünyada qalım yaxşıdı.
Gəlin, dostlar, gəlinGəlin, vətəndaşlar, gəlin, a dostlar,Şairin sizlərə şad xəbəri var.
Ghazal 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Rubai 211کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهمکو تیغ که آب زندگانیش نهم
Ghazal 256نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم
Jam-i Jam, chapter 45زن به چشم تو گر چه خوب شودزشت باشد چو خانه روب شود
Vardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd umaVardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd umaDermân yine hem oldur gönüldeki derdüme
Ənisül-arifin, 29شمع چون پروانه را معدوم دیدگفت باآتش که:ای نور الفرید
Ghazal 92ز تو چشم وفا داریم و هیهات این کجا باشدتمنای محال است این که خوبان را وفا باشد
Bəd səsli müəzzinBir müəzzin fəzayi-səhradəUca sövt ilə gəldi fəryadə.
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
Qasida 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون