Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Ürəyimdə nə sevginin odu var,Nə ağzımda yeməklərin dadı var.
Sona çatan əsrimizin mən sonuncu şairiyəmMən söz ilə görünərəm, ayrı donda görünmərəm,Onun,bunun ətəyində sürünmərəm.
Nə üçünsə yadımaNə üçünsə yadımaBir bulaq düşdü bu dəm.
Ghazal 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!
Ghazal 8گر، نه عشق او قضای آسمانستی مرااز بلای عشق او روزی امانستی مرا
Ghazal 365شد درون سینه دل دیوانه از سودای اوبستم از رگهای جان زنجیرها در پای او
Ghazal 669ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو
Gönül la'lün ile kana boyandıGönül la'lün ile kana boyandıGözün ile uyır idi oyandı
Ghazal 678دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟
Ghazal 112تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Maşallah, bu gözəl kimdi ki, Şirvanə gəlibMaşallah, bu gözəl kimdi ki, Şirvanə gəlib,Ləbini mürdeyi-sədsalə görüb canə gəlib.
DemərəmYurda, yurddaş demərəm, uymayana,Ulusun türküsünü duymayana.
Rubai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه
Rubai 128آن عاقل دوست همچو ابله دشمنآن کرد به من کان نکند صد دشمن
Salıbdı fitnə iki gözlərin cəhanə yenəVaqifSalıbdı fitnə iki gözlərin cəhanə yenə,
MəhəbbətimdirMəni zirvələrə pərvazlandıranBaharı xəzansız səadətimdir.
Rubai 73زیبا بت کفشگر چو کفش آرایدهر لحظه لب لعل بر آن میساید
Iqbalnama, chapter 44مغنی برآرای لحنی درستکه این نیست ما را خطایی نخست
Ghazal 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Rubai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Ah eylədiyim nəşeyi-qəlyanın üçündürAh eylədiyim nəşeyi-qəlyanın üçündür,Qan ağladığım qəhveyi-fıncanın üçündür;
Ghazal 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Vətən həsrətiElindən, günündən ayrılan könül,Arabir vaxt tapıb ağlasın gərək.
Mən yollarda öləcəyəmSəhər-səhər dan yerinə yollar yönələr,Arzunundur, ümidindir yolların biri.
Piranəsərlikdə bir növcavanınPiranəsərlikdə bir növcavanınOxları sinəmə kargər olmuş.
Səfərdən qayıdandaMən bilmirəm zarafatdır, həqiqət —Deyirlər ki, hərə bir cür dəlidir.
Gülə-güləDarıxma, sənə qurban,gülüm, gülüşüm mənim.
BildirəcəkHər kəsin öz zatı – qanı,Ha qalayla mis qazanı
Ey donu qızıl, bənzi qızıl, müşki kəlaləEy donu qızıl, bənzi qızıl, müşki kəlalə,Sənsən çəməni-hüsnara bir dəstəyi-lalə.
Can candan ayrıEşqin fərağından cismim kül oldu,Əzabı hiss etməz can candan ayrı.