Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Böyükdür insanın eşqi, hünəri,Həyat aşiqidir sənin də nəğmən.
Daş qartalŞamil Əsgərova*O, daşdan yonulub dağ zirvəsində,
Ey sevdiyim, səndən cüda düşəliEy sevdiyim, səndən cüda düşəli,Mənəm gecə-gündüz əzab içində.
Yer qazılırYer qazılır,Bir binanın bünövrə yeri...
Sirr deyilMənim sağlığıma içdilər dünən,dedi arzuna çat bir nəfər, dünən.
Sabah bayramdırSabah bayramdır.Bu gündən qara qayd alıb canımı,
Qalmışam bisəbrü saman yardin ayrılğalıQalmışam bisəbrü saman yardin ayrılğalı,Bülbüli-xamuş mən gülzardin ayrılğalı.
Ha qala-qalaYarı yad eyləsən a nazlı canan,Eynindən iraqda ha qala-qala.
Budur ölsəm kəfənimElə bir kürsüdəyəm piylənir hər gün bədənim,Handa bir enli kresloya da yerləşmir enim.
Gulshan-i Raz, chapter 24که شد بر سرِّ وحدت واقف آخرشناسای چه آمد عارف آخر
Nə yaxşı-yaxşıƏzizi-cani-dil, eyni-dirəxşan,Yazırsan risalə nə yaxşı-yaxşı.
Ghazal 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم
Bu sənsən, inanSıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Yalan hakim olubQorxu kölgəsinə sığınmış bu günSədaqət, dəyanət, məhəbbət, allah.
Şe’r əz zəbane-aşeq (Aşiqin dilindən şe’r)Şah şahlığ edər çü nökər olsa,Eşikdə ğulami-kəmtək olsa.
Mən ölmək istəmirəmHələ beynim düşünür,Hələ qələmim yazır,
Hamıdan qabaqHamıdan qabaq şairlər görüryazağzı balaca yaşıl otlar
Ağacdələn, döy qapımıYolum hərdən-hərdən kəndimizə düşür. Orda anamdan ömürlü, məndən vəfalı evimiz hələ də tək-tənha savaşlardan geri dönməyən atamı gözləyir. Qapısı bağlı yetim,tənha evimiz. Bu dəfə payız çənində gəlmişdim ata yurduna. Həyətə çatar-çatmaz bir səs eşitdim, kimsə qapımızı döyürdü...Ayaq saxladım. Elə bil gəlişimi ayların, illərin şirinli-acılı xatirələri ilə qolboyun olan evimizə kimsə xəbər verirdi. Qapıya bir az da yaxınlaşdım, bir az da... Axı bu şərin şər vaxdı, payız çən-dumanında mənim gəldiyimdən kimsə xəbər tutmamışdı. Evimizdə isə taleyin gəzavü-qədərindən başqa kimsə yaşamırdı. Bəs elə isə kimsəsiz evin qapısını döyən kim idi? Ama bu səslər insan barmaqlarının səsinə bənzəmirdi, nəsə gaibanə bir səs idi. Payız sisi bir az da seyrəlmişdi...Sən demə qayğısız ağacdələn tənha evimizin əski, çürüməkdə olan qapısını dimdikləyirdi. O, kim idi? Bəlkə anamın ruhuydu,bəlkə atamın, bəlkə vaxdın, zamanın, ya bəlkə mənim arzularımın barmaqlarıydı ani gəlişimi yetim evimizə xabər verirdi.Ya bəlkə həqiqətən yem arayan ağacdələn idi, bilmədim. Gözümdə savaşlardan acı yadigar kimi dünya üzünə səpilən evlər canlandı, bir də təkcə ağacdələnlərin döydüyü qapılar...*Yol azıbsan bu payızın çənində
Yetgin Qəşəmlə deyişmə – IIIQəşəmDövran açıb söz oxuyan, ay aşıq,
Ghazal 1829ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت
Qit'a 20قطب سپهر رفعت یعنی رکاب شاهدر اوجدار ملک رسید از کران آب
Ghazal 814با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی
Ghazal 145ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد
Bu zühre yinile sâz ider ohşarBu zühre yinile sâz ider ohşarMuhayyerlere şeh-nâz ider ohşar
Rubai 25گر کافر و مؤمنم،که بر دین توامگر نیک و بدم، بنده مسکین توام
Rubai 49نقاش ازل چو نقش بندی آغازدر عالم جان کرد، شنید این آواز
Şahın cavabıSərvəri-muşan eşidib bu sözü,Tünd qızardı acığından gözü,
YaşılMən yaşıla vurğunam, sənin yaşıl gözlərin,Yaşıl gözəlliyidir baharlı gündüzlərin.
Rubai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو
Complaint 14هیچ کس را از زمانه حاصلی در دست نیستهیچ کس را در جهان آسایشی پیوست نیست