Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Sevgi hakim olmalıHarda azad bir ölkə var – o yerləri şənlədənSevgi, məhəbbətdir ancaq, şer ilə həm şairdir.
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
Həqiqi bir xəyal, yaxud bir lövheyi-cəmalEy kainati-fikrətimin şəmsparəsi,Bilməm üful qıldımı bəxtim sitarəsi?
Poem 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم
Qasida 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
“Ağ çay”, “Qara çay”İki çay süzülüb axır yanaşı,Dalğalı bir nəhrin qolları kimi.
Yox, düşmürəm, qalxıramƏn uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
Saz, söz qalandırÜrəyim yaman dolubdur,Bülbül ölüb, gül solubdur,
Ghazal 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Qit'a 118در عجم کیست کو چو طفل عربطوق تو در گلو نمیدارد
Ghazal 204می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر
Ghazal 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Neçün kılmaz aceb dilber bize meyiNeçün kılmaz aceb dilber bize meyiKi gözlerüm ahıdur kanını seyl
Iqbalnama, chapter 8سر فیلسوفان یونان گروهجواهر چنین آرد از کان کوه
Ghazal 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Ey üzün "nəsrün-minəllah", vey saçın "fəthün-qərib"Thou whose Face is 'Aid from God!' O thou whose Hair is 'Victory near!'Thou the Merciful in human Form! thou angel-visage dear!
Qit'a 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
Çobanın hekayəsiYay günü şəhrə gəldi bir çoban,Dəyənək əldə, seyr edib hər yan.
Bu yurddan çağlayardı bir zamanlarBu yurddan çağlayardı bir zamanlarDavullar, zurnalar, sazlar, kamanlar.
Qit'a 83به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی
Dağıtma gül üzə zülfün ay üzrə halə kimiDağıtma gül üzə zülfün ay üzrə halə kimi,Şərabdan bir əsər var ləbində lalə kimi.
Nakam şairO qədər yazdı ki, dəftərlərə, əldən düşdü,Çox özündən dedi, “mən”, “mən” dedi, dildən düşdü.
Rubaiyat, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Ghazal 96بده ساقی شراب ناب تبریزکه دارد فیض دیگر آب تبریز
Atashkadeh, chapter 13جبرئیل آمد شتابان بر زمیناز فراز عرش رب العالمین
Ghazal 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
ŞAH DEDİ: – AĞLAYIRAM, BƏS Kİ, ÜZÜM ÇİRKİNDİRŞah dedi: – Ağlayıram, bəs ki, üzüm çirkindir,İldə bir görsəm əgər ayinədə surətimi!
Səhərə yaxınYığılın başıma, qohum-qardaşlar!Qoyun bir ah çəkim ərisin daşlar!
«Özünə bax!» deyirsənÖzümə necə baxım, söylə, atam balası?Hər gün xeyrə açılmır dünyamızın bal ağzı.