Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته
Gözəlim, gül yanağın qırmızıdır məxmərdənGözəlim, gül yanağın qırmızıdır məxmərdən,Dodağın ləldən artıqdı, sinən mərmərdən!
İki anaHəyatımın mənasıdır qəlbimdəki iki anam,Mən onların nəfəsilə nəfəs alıb yaşayıram.
Ghazal 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Other poem 35هان ای معلم تا کی باکراهمحبوس تا شام در مکتب آن ماه
Rubai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Yanır dənizdə bir fanarYanır dənizdə bir fanar,Keçir xəzan, gəlir bahar –
Gəl, “mənim yaşıdım”Sevməyən kəslərin ürəyi darmış,*min il də köhnəlməz bu duyğu, bu hiss.*
Hər dəm qəmi-eşqin məni ğəmgin qıladurHər dəm qəmi-eşqin məni ğəmgin qıladur,Xunabeyi-dil çöhrəmi rəngin qıladur,
Miscellaneous poem 266مصفا چون شود دل در غبار تن نمیگنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمیگنجد
Qit'a 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Ghazal 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن
Rubai 93خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمنمن پر کنم از اشک و تو از گل دامن
Nigâr ışkı durur kuvveti benüm demimünNigâr ışkı durur kuvveti benüm demimünMahabbetiyile oldı safâsı bâtınımun
Iqbalnama, chapter 44مغنی برآرای لحنی درستکه این نیست ما را خطایی نخست
Ghazal 117آن ماه شب افروز، که در پرده نهانستدر پرده نهانست، ولی پرده درانست
Ghazal 274عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی
Qit'a 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Hammalın vəqəsiBir səbət şişə bir nəfər həmmalAparırdı dalında malamal.
YandıraramYurduma xor baxanı yandıraram,Yaxaram, bağrını odlandıraram!
Qasida 80ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته
Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdənQəzəl xalq şairi Səməd Vurğuna həsr olunmuşdur*Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdən,
Atamın mahnısıUşaqlıq xatirələri*Gün batsa da nə eybi var, əziz balam, körüyü bas,
Ghazal 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
La'ali-Manzuma, chapter 35ایزد که بجود خودستائی کردهوز گنج نهان پرده گشائی کرده
Ghazal 18کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست
Dedilər Kür quruyurDedilər quruyur mənim Kür çayım,Yerimdə quruyub qaldım, a dostlar.
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Ey sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihalEy sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihal,Xali-siyəhin nafəvü ol çeşmi-qəzal;
Ghazal 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما