Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غاروقت من خوش، بخت من خوش، جام می بی انتظار
Ghazal 383پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضوردر نهان خانه وحدت همه نورست و سرور
Ghazal 386امکان صبر نیست، ز سر گیرم این نفیردل رفت و صبر رفت، خدایا، تو دست گیر
Ghazal 387چو نازنین جهانی بحسن خویش بنازکه پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز
Ghazal 395گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرسهر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس
Ghazal 396از ما حکایت می و پیر و مغانه پرساز زاهدان حکایت تسبیح و شانه پرس
Ghazal 403پهلوی خوانان غزل می خواند دوشاو بخود مشغول و جانها به خروش
Ghazal 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صافبا سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف
Ghazal 408بآرزوی تو در خاک می روم، در خاکبجست و جوی تو از خاک برجهم چالاک
Ghazal 409چه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک؟چه بود حالت مجنون رند دامن چاک؟
Ghazal 410رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاکبا دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟
Ghazal 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنالموسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
Ghazal 416بیار، ساقی عشاق، جام مالامالهزار نعره مستان، هزار بانگ «تعال »!
Ghazal 422بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادمولیک عاقبة الامر دل بمهر تو دادم
Ghazal 426نی چو بنالید، بگفتا: نیمباده بجوش آمد و گفتا: میم
Ghazal 445از نایره شوقت در دل شرری دارمبا طلعت خورشیدت عشق و نظری دارم
Ghazal 455مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیممی رسد باده صافی ز کرمهای کریم
Ghazal 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم
Ghazal 479ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم
Ghazal 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم
Ghazal 486ما سوز عشق را به دو عالم نمیدهیمبه یک جرعهای ز جام به صد جم نمیدهیم
Ghazal 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم
Ghazal 495طالبانی که اسیرند درین حبس بدنعیسی جان نشناسد ز گهواره تن
Ghazal 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن
Ghazal 499ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیانما توبها شکستیم، جامی بیار پنهان
Ghazal 501این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان
Ghazal 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان
Ghazal 519سرگشته ایم و حیران در کوی مهرورزانزان زلفهای میگون، زان چشمهای فتان
Ghazal 533جگر پردرد و دل پر خونم، ای جانبآب دیده گلگونم، ای جان
Ghazal 538مرا از زخم شمشیرت نمی شاید حذر کردنبپیش زخم شمشیر تو باید جان سپرکردن