Ghazal 344

بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 347

از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 367

درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 372

سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قراردیده گریانست و جان مشتاق و دل امیدوار

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 373

عزت عشق بود غیرت یارکه ندادند منکران را بار

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 374

غلطی نیست در حساب و شمارصد هزارست و صد هزار هزار

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 375

قصه ای نو رسید از اسرار:«لیس فی الدار غیرکم دیار»

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 381

هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 382

اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 407

متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 420

خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟بدوست راه نبردی، مگو حدیث فضول

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 428

یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 430

دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستمدستان نمودم، اما از عربده نجستم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 435

دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدمنوبت ملک لم یزل بر در کبریا زدم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 442

سرم سبزست و لب خندان و عیش جاودان دارممکانم را چه می‌پرسی؟ مکان در لامکان دارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 444

جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 447

چشم گریان و دل زار و نزاری دارمدر نهان خانه دل نقش نگاری دارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 459

گرنه آنست که جوینده یار آمده ایم؟پس درین دیر مغان ما بچه کار آمده ایم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 463

این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 476

گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 477

لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 485

این سخن نیست به اندازه که من می‌گویممن نمی‌گویم اگر چند که من می‌گویم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 493

ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 494

سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 497

یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتناین خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 498

آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 502

ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 503

با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 510

تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 513

حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!

Qasim AnvarGhazal1 min