Seyid Azim Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Dəmi-nəzi-rəvanda İsgəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər-
Qaz və durnaBir göl içrə üzürdü bir yekə qaz,Özünə fəxr edib uzatdı boğaz.
Dəvə və balasıAzim olmuşdu karivani-ərəb,Bir şütürbeççə çəkdi rəncü təəb.
İtlə pişiyin söhbətiBir pişiyə it dedi: – Ey bihəya,Evdə edirsən gecə-gündüz səfa.
Hatəmin macərasıSəxavət nəzminin şirin zəbanı,Fəsahət mülkünün xoş tərcümanı,
Eşşək və arılarBir neçə kəndi gördü bir eşşək,Arılar onda işləyir bişək.
Soltan Mahmudun bağıSoltan Mahmud Qəznəvi bir qitə bağ saldırmışdı ki, rövzeyi-rizvan kimi dilgüşa, firdövsi-bərin kim behcətəfza idi. Bir gün öz atası
İskəndər ibn Filippin hekayəsiBir gün İskəndər ibn Filipp ki, padşahi-Rum idi, ətrafında məcməolan əşxasa dedi ki, mən ömrümdə heç bir saili feyzi-nəvalımdan
Sail və həkimBir həkimdən sual etdilər ki, sənin qardaşın nə haldadır?Dedi ki, vəfat elədi.
LətifəBir gün bir xan məclisdə dedi ki, hər kim öz övrətindən razıdırsa,ayağa dursun. Hamı qalxdılar ayağa durdular, məgər şəxsi ki, qalxmadı.
Baği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəzBaği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəz,Bir qədi sərv, üzü laleyi-həmradı qərəz.
Sövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdirSövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdir,Gər yandım, alışdım, dedim: allah kərimdir.
Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələrHanı o mahə həmağuş olduğum gecələr,Şərabi-vəsl ilə mədhuş olduğum gecələr.
Görək meydən nə fitnə oldu hadisGörək meydən nə fitnə oldu hadisKi, zahid söylədi ümmülxəbais?!
Cəfadı karı deyib ol nigarı qoyma gedəCəfadı karı deyib ol nigarı qoyma gedə,Əlindən ol sənəmi-gülüzarı qoyma gedə.
Məhşərdə xələl yetməsə idrakımızaMəhşərdə xələl yetməsə idrakımıza,Gəlməz ələmi-həşr bizim bakımıza,
Hikmətİki aqil kəs eyləməz dəvə,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
Məktəbli ilə müəllimin əhvalatıBir uşaq incimişdi məktəbdən,Dedi: – Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Baqqalın arvadının hekayəsiÇəkdi bir padşahi-xunxarə,Bir nəfər düzdi-müfsidi darə.
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Loğmanın vəqəsiDörd min il ömr eylədi Loğman,Oldu ol vəqt ömrü kim, payan,
Hacı və molla əhvalatı (Köpəyə ehsan)Köpəyə ehsanVar idi Şahsevəndə bir haci,
Ayı və siçan hekayəsiBir ayı yatmış idi rahətlə,Uzanıb xeyli istirahətlə.
Abid və quru kəlləÇay kənarında bir nəfər abidHəqqə olmuşdu şövq ilə sacid.
Fəqir və zalımBir fəqirin papağını bir kəsQapıban qaçdı getdi karına bəs.
ÖyüdEy oğul, həzrəti-rəsulüllahDedi: – “Əlkasibü həbibullah”.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid)Cəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid!
Bəd səsli müəzzinBir müəzzin fəzayi-səhradəUca sövt ilə gəldi fəryadə.
Siçan və pişik dastanıHəmd ola ol xaliqə sübhü məsa –Kim, yetirib feyzi cahanə səfa!
Pişiyin tərifiBircə pişik var idi Kirmandə,Sövləti yox bəbrdə, əslandə.