Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Quranı səhv oxumaBiz ona ilahidənverilən dərs demişik,
Ghazal 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Can yerin payıdıBaxdığım üfüqə, gördüyüm göyə,Ürəyimi verdim, beynimi verdim.
Ghazal 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن
Allaha qaytarmaq üçünTanrı gücü, Allah eşqi,Yaradana inam gərək,
Ghazal 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Bu xalqı ölçüdən eyləmə, AllahMən getdiyim elin ölçüləri çox,Mən dərdiyim gülün gülçüləri çox.
Ghazal 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Mənə yuxarıdan yol göstərən varÖmrün yollarında arxalanmağa,Kişi var, dədə var, ər var, ərən var.
Ghazal 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Tanrım, sənə şükürlərTanrım, sənə çox şükür,Sənə tapınmaq üçün,
Ghazal 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین
Qələbə çalmağa nə varQorxaqlığı tərk eyləsən,Qələbə çalmağa nə var.
Ghazal 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Sözünü birbaşa deMilçəktək vızıldama,Çibantək sızıldama,
Ghazal 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من
Bu Vətən bizimQara buludların yaxasını cır,Qəfıl şimşəklərin inadını qır.
Ghazal 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Bu gün savaş yeridiBir parça vətən getdi,Dağ uçdu, daş yeridi.
Ghazal 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Heyif sənə, gözəl dünyaSənə lap yazığım gəlir,Heyif sənə, gözəl dünya.
Ghazal 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Açmır ürəyimi açılan səhərMənim yanağımda gördüyün çapıq,Gözümdən tökülən yaş yarasıdı.
Ghazal 6305هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان
Bir qəribə yiyə durdumDərd əlindən Füzulitək,Neçə yol dağa çıxmışam.
Ghazal 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان
Bu dünyadan getdiyim günÖləndə də əl üzmərəm dünyadan,Məndən qalan bir səs, bir ün olaydı.
Ghazal 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Qəbir üstə qalan torpaqQəbir üstə səpələnən torpağaGül əkilir, bar ağacı əkilmir.