Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bülbüllər ah çəksə bağlar odlanar,Qönçələr, budaqlar, tağlar odlanar.
Üç-dörd kəlməOğul, bu dünyada şan-şöhrət, ad-sanHünərlər göstərən qəhrəmanındır.
Ey qarə gözlü, zülfün əlindən bəladəyəmEy qarə gözlü, zülfün əlindən bəladəyəm,Bir dərdə düşmüşəm ki, bu günlə səbadəyəm!
Qasida 1ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکینلباست خوشهچین
Qasida 15صبح است کمانکش اختران راآتش زده آب پیکران را
Ghazal 593از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن
Qasida 36مرحبا ای قلم شمع شبستان خیالنامی نامیه پیغمبر معراج خیال
Müsəlman məclisi(Keçmiş günlərdən)Keçən ilin payız fəsli idi. Mən də o məclisdə var idim. Şəhərimizin bir neçə ağsaqqalları, oxumuşları, tacirləri yığışmışdılar ki, öz aralarında məsləhət edib bir “klub” binası qoysunlar.
Nevrûz olalı cihânı görsenNevrûz olalı cihânı görsenBu kevn ile bu mekânı görsen
Ghazal 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
İkinci pərdəBir quyunun kənarında sıra ilə düzülmüş xurma ağaçları görünür. Yüklər biri-birinin üzərinə yığılmışdır. Qafilə camaatı xurma ağaçlarının altında rahatlanır. Karvanın dəvələri uzaqda otlayır. Zəng səsləri gəlir.*Yusif qolları bağlı bir halda qardaşlarının qarşısına gətirilir.*
Addendum 6دانی بیان آنکه اذا الشمس کورتمعنی چه گفتهاند بزرگان پارسا
Qasida 65بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر
Töhfeyi-Sami, bölmə 573مردی شریف و طالب علم است و در علم سیاق مهارت تمام دارد بسیار فصیح و خوش صحبت است این دو مطلع از اوست :پی بکوی دلبر ابرو کمانی برده ام
Bəli, hər bir kəsin var bir səyağıBəli, hər bir kəsin var bir səyağı,Böyük başın böyükdür ağrımağı.
Rubai 118روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم
Azərbaycan türklərinin türküsüDostum Yusif Gədikliyə*Çürük bir imperatorluq çökürkən,
Xəyanət olmazHər kəs öz xeyrini güdsə dünyadaArada, əlbəttə, məhəbbət olmaz.
Bu çəkdiyim qəmi cananə mən özüm demədimBu çəkdiyim qəmi cananə mən özüm demədim,Desəm, gülər bizə biganə, mən özüm demədim.
Ghazal 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Qasida 24راه نفسم بسته شد از آه جگر تابکو هم نفسی تا نفسی رانم ازین باب
Ghazal 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Rubai 43سادات که نور دیده و تاج سرندبا فضل و نسب زبده نوع بشرند
NəsihətCamaat vəkillərinəSizədir bizim ümidimiz, biz müsəlman camaatının ümidi, ey millət vəkilləri! Allah sizə yaxşı yol versin.
Ben gâyetde dertlü oldum gel derdüme devâyisenBen gâyetde dertlü oldum gel derdüme devâyisenBen gözlerün hastasıyam la'lün kanı şifâyisen
Ghazal 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Dördüncü pərdəAltıncı şəkilPadşah sarayının qarşısında bir meydançadır. Padşah, əyanları ilə bərabər, balkonda durub meydana yığılan üsyançı xalqa nəsihət verir.*
Bu nə adətdir, ey türki-pərizadBu nə adətdir, ey türki-pərizad,Qəmindən olmadım bir ləhzə azad.
Qasida 76رخ چو لاله شکفته بر گل سورزلف چون میغ در شب دیجور
Töhfeyi-Sami, bölmə 578از شعرای بسیار گوی شهر قزوین است این مطلع از اوست :بهر جا که آن جامه گلگون نشسته