Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ییغدی خیر و برکت سفره سین ، احسانیله گئتدیامن - امانلیق دا یوکون باغلادی ، ایمانیله گئتدی
İmansızaQısqırılıb hürürsən ki: "Sənin bəndən nəyin artıq!"Qızma, dostum, elmə qalsa, bən də sənin günündəyim.
Qəlbin səsiÜç illik bir eşqin hicrindəyəm mən,Çırpınır ürəyim yaralı quş tək.
TəzədənBu şirin sevdaya düşəndən bəriNeçə yol ayrıldıq bir-birimizdən.
“Təcili yardım” kimiŞəhər tünlük, ləpələnir insan dənizi,Axşam-səhər işdən gəlir, işə gedirik.
Qamu Rum-u Çin-ü Xorasan-u ŞamQamu Rum-u Çin-ü Xorasan-u Şam,Açar bir bəy igid bunları tamam.
DüşdüÇiçəklər aşiqi bir bülbül kimi,Gözüm bir bağbanın gülünə düşdü.
GürcününSallana-sallana üstümə vardı,Sataşdı gözümə xalı gürcünün.
Səhv düşəndə yerimizDuman dağı dolanar,Qiyamət olar.
Bilin sizZiyadlı elləri, çox salamım var,Oxuyub eşidin hamı, bilin siz.
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
Orucluğun proqrammasıGəldi yenə orucluqMeydanə, ay can, ay can!
BilənlərəEy dil, baxırmısan gölü dərya bilənlərə,Zaği-siyahı bülbüli-şeyda bilənlərə.
HabilO zaman -deyəsən, vaxt qovuşanda
O günün arzusuylaSaçlarıma dən düşür,Deyəsən erkən düşür.
Əgər bilsəydi...Xəzri əsiruzanır dənizin dili,
SonetGünlərim calanıb ömür yoluna,Sözlərim səpilib ayaqlarına...
İşçiİsti gündə buğda əkdin,Yoldan keçən karvanlara
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
Abşeron bağlarındaŞirin xatirələrim təzədən dilə gəldi,Çiçəklər ləçək-ləçək nəğmələrimdə güldü.
BismillahDila! Əzm eylə sən bülbül sifət gülzarə, bismillah,Müradın olsa meyl etmək fəğanü zarə, bismillah,
ƏrdəbilGəlmişəm, xoş gəlmişəm, sanma məni yad, Ərdəbil,Hər zaman könlüm olub fikrin ilə şad, Ərdəbil.
Krımda axşamlarM. Müşfiqə*Enərkən qızıl günəş qoca dağlar ardına,
Vaxtı deyilGetdim ala gözlü yarla danışam,Dedi oğlan, dur get, söz vaxtı deyil.
YaxşıdıQədəm qoyub bir məclisə varanda,Həcv-hədyan sözdən bəli yaxşıdı.
GəlirsənSəhralarda seyr eləyən xan oğlu,Bir xəbər ver görüm handan gəlirsən?
– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bəs sən nə dedin?
Ayrı salmasınBaşına döndüyüm alagöz Pəri,Tanrı səni məndən ayrı salmasın.
Hübuti-AdəmDeyirlər bir zaman Adəmlə HəvvaYaşarmış rövzeyi-cənnətdə tənha.
«Kefsiz»ə nəzirəYarəb! Sənə min şükr ki, dünyanı yaratdın,Bir dəfə dedin «ol!» — çayı, qəlyanı yaratdın.