Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dersən mənə kim, huriyi-qılman olacaqdır,Qismət sənə ol Kövsəri-rizvan olacaqdır.
Dəllak pəsər kayineyi-əhli-nəzərdir.Dəllak pəsər kayineyi-əhli-nəzərdir.Bir surəti-bimisldi, bir şəkli-digərdir.
Nə xoşdur bir zaman bir dilbərin eşqində zar olmaqNə xoşdur bir zaman bir dilbərin eşqində zar olmaq,Ümidi-vəsl ilə hicrində müddət biqərar olmaq.
Çü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafilÇü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafil,Yəqinim oldu olur bəndədən xuda qafil.
Sərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degilSərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degil,Bu qədər var, sənin kimi o hərcayi degil.
Ta ki, sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könülTa ki, sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könül,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey könül.
Nə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənimNə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənim,Seyri-gülzardə bihudə nəyim var mənim?
Hər zaman kim, həlqeyi-zülfi-kəcin yad eylərəmHər zaman kim, həlqeyi-zülfi-kəcin yad eylərəm,Qıvrılıb əfi kimi yüz ahü fəryad eylərəm.
Neylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənimNeylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənim,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharımsan mənim.
Ey könül, sərvi-səməndə sən idin, ya mən idim?Ey könül, sərvi-səməndə sən idin, ya mən idim?Yar ilə seyri-çəməndə sən idin, ya mən idim?
Səndən ötrü neçə müddətdi məlamət çəkirəmSəndən ötrü neçə müddətdi məlamət çəkirəm,Tiflsən, sən nə bilirsən ki, nə möhnət çəkirəm.
İstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsunİstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsun,İç dilbər ilə sağəri-səhba, fərəh olsun.
Şükr, ey dil, gəlir ol mah bizim sarı bu günŞükr, ey dil, gəlir ol mah bizim sarı bu gün,Gör doyunca rüxi-canpərvərini, barı bu gün.
Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyaləVaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə,Billah ki, piyalə gətirir mərdi kəmalə.
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məniÇəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni,Yoxdur ol mah, aparma bu tamaşayə məni.
Dil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdüDil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdü,Məcnun kimi zəncir ilə səhralərə düşdü.
Xət gəldi rüxi-yarə füzun oldu səvadıXət gəldi rüxi-yarə füzun oldu səvadı,Şəffafdı bu ayeyi-”Vəlleyl” midadı.
Qeyr ilə yarım gəzir, gərdən çəkib bir qu kimiQeyr ilə yarım gəzir, gərdən çəkib bir qu kimi,Qalmışam viranələr küncündə mən bayqu kimi.
Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharıGər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı,Yüz min bahar olsa olmaz könül qərarı.
Cəfa oxunu atır qeyrə ol yeganə, haray!Cəfa oxunu atır qeyrə ol yeganə, haray!Xədəngi-qəmzəsinə olmadım nişanə, haray!
Zülf arasında könül arizi-dilbər tapdıZülf arasında könül arizi-dilbər tapdı,Bu qaranlıq gecədə mahi-münəvvər tapdı.
Gizlədirdim bir zaman bu çeşmi-rövşəndən səniGizlədirdim bir zaman bu çeşmi-rövşəndən səni,Gizlədir indi, nigarım, qeyrilər məndən səni.
Qəmindən qönçə tək dil qanə döndüQəmindən qönçə tək dil qanə döndü,İşim bülbül kimi əfğanə döndü.
Bir bilmədim axır niyə bu qaş gözə gəldiBir bilmədim axır niyə bu qaş gözə gəldi,Çıxsın gözü, əğyar gözündən gözə gəldi,
Əmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Bəlayi-eşqə düşdün, ey büti-məhparə, səbr eyləBəlayi-eşqə düşdün, ey büti-məhparə, səbr eylə,Günün oldisə gər hicran əlindən qarə, səbr eylə,
Xoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idiXoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idi,Bəzmim cəmali-yar ilə rəşki-cinan idi,
Ey qüdrətin asarı sənin ərzü səmaEy qüdrətin asarı sənin ərzü səma,Ey əmri qılan kövnü məkanı peyda.
Şəhri-Qarabağə Şişə qoymuşlar adŞəhri-Qarabağə Şişə qoymuşlar ad,Bu şəhr pərilərdən olubdur abad.