Алиага Вахид · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Təsir eləyib millətə röyası axundun,Xülyası, müəmması, təmannası axundun.
Hacı Nemət kişiGözlərin aydın olsun, ay Hacı Nemət kişi!Sən daha bundan belə eyləmə xiffət, kişi!
Qurban bayramıBir də görsəydim səni röyadə, qurban bayramı,Həsrətim qalmazdı bu dünyadə, qurban bayramı!
Can avtobusEy Bakı şəhrində hər tərif şayan avtobus!Sən ki, gəldin, çıxdı yaddan konka, dilcan, avtobus!
Təzə çıxan mollalaraBəsdir bu fırıldaqların, ay bədyəxan oğlan,Son ver bu həyasızlığa, bir yol utan, oğlan!
Gəlməsə üstümə yarım mən öləndən sonraGəlməsə üstümə yarım mən öləndən sonra,Tutmaz aram məzarım mən öləndən sonra.
Gəlməsəydi, gözəlim, sən kimi canan QubayaGəlməsəydi, gözəlim, sən kimi canan Qubaya,Deyən olmazdı, inan, bağı-gülüstan Qubaya.
Dil nalə edər ol güli-xəndanı görəndəDil nalə edər ol güli-xəndanı görəndə,Bülbül gələr əfğanə gülüstanı görəndə.
Dün oldum zövqi-meydən eylə kim üftadə bir yerdəDün oldum zövqi-meydən eylə kim üftadə bir yerdə,Özüm bir yerdə düşdüm, məst qaldım, badə bir yerdə.
Görsəm, ey gül, ölərəm bir də səni xariləGörsəm, ey gül, ölərəm bir də səni xarilə,Əvvəl öldür məni, get sonra gəz əğyar ilə.
Könül, vəfalı olan yarə etibar eyləKönül, vəfalı olan yarə etibar eylə,Vəfalı olmayanı cəhd qıl, kənar eylə.
Pabəstə olmasaydım o geysuyi-pürxəməPabəstə olmasaydım o geysuyi-pürxəmə,Divanəlikdə şöhrətim irməzdi aləmə.
Səbr eylə, könül, möhnəti-hicranə, tələsməSəbr eylə, könül, möhnəti-hicranə, tələsmə,Dərd əhli yetər səbrlə dərmanə, tələsmə.
Aşiqəm hüsnünə, ey gül, deyiləm biganəAşiqəm hüsnünə, ey gül, deyiləm biganə,Yanıram atəşi-eşqə, necə bir pərvanə.
Ey namə, tez yetir özünü yar olan yerəEy namə, tez yetir özünü yar olan yerə,Bülbüldən ərzi-hal elə, gülzar olan yerə.
Daim cəmali-dilbərə məftun gözilə baxDaim cəmali-dilbərə məftun gözilə bax,Eşq aləmində Leyliyə Məcnun gözilə bax!
O vəfasız mənə bundan sonra yar olma, dediO vəfasız mənə bundan sonra yar olma, dedi,Sevmə hər bir gözəli, aşiqi-zar olma, dedi.
Canandı, bir də mən, gecə on bir tamam idiCanandı, bir də mən, gecə on bir tamam idi,Gizli deyib danışmağa əsli məqam idi.
Bilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniBilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniEtsin qəbul xaki-dərində gəda məni.
Sən nəzərdən salmasaydın, ey hilaləbru, məniSən nəzərdən salmasaydın, ey hilaləbru, məni,Dami-eşqə bunca salmazdı yetən məhru məni.
Sordumsa hər kəsdən, dedilər, bivəfa səniSordumsa hər kəsdən, dedilər, bivəfa səni,Neylim, həqiqi bilmiş idim aşina səni.
Gəldim vüsali-yarə yetəm fürsət olmadıGəldim vüsali-yarə yetəm fürsət olmadı,Bir dəm doyunca söhbət edəm, qismət olmadı.
Demədim dərdimi canana, yadımdan çıxdıDemədim dərdimi canana, yadımdan çıxdı,Gördüm öz yarımı, biganə yadımdan çıxdı.
Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Zövqümcə nigar olmasa, mən neyləyə billəm?
Dila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdənDila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdən,Yaxınlaş dərgəhi-həqqə, uzaqlaş bivəfalərdən.
Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdənQəzəl xalq şairi Səməd Vurğuna həsr olunmuşdur*Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdən,
Gülşəndə idim seyrdə, bir yar idi, bir mən.Gülşəndə idim seyrdə, bir yar idi, bir mən.Bir bülbül idi, bir də çəmənzar idi, bir mən.
Dedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisənDedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisən,Dedi: – Bica yerə eşqimdə fəğan eyləmisən!
Ahəstə, bülbülüm, oxu, dildar oyanmasın!Ahəstə, bülbülüm, oxu, dildar oyanmasın!Naz ilə yatmış ol güli-bixar oyanmasın!
Olsa idi əsəri naleyi-əfğanımızınOlsa idi əsəri naleyi-əfğanımızın,Yenə bir rəhmi gələrdi bizə cananımızın.