Алиага Вахид
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sevməsəydim əgər ol zülfi-xəməndərxəmi mən,Bir dəm ömrümdə çəkərdimmi bu dərdü qəmi mən?
Razıyam, sevgilim, hər gün mənə min naz edəsənRazıyam, sevgilim, hər gün mənə min naz edəsən,Özgələrtək məni də lütflə dəmsaz edəsən.
Gəl, ey fəraqı məni zarü biqərar eləyənGəl, ey fəraqı məni zarü biqərar eləyən,Bəlalı başımı yüz qəmlərə düçar eləyən.
Qəm çəkmə, könül, qoy canalan can özü gəlsinQəm çəkmə, könül, qoy canalan can özü gəlsin,Min naz edən ol sevgili canan özü gəlsin.
Verməyən canını cananinə çıxsın getsinVerməyən canını cananinə çıxsın getsin,Kim qıyır eşqdə öz caninə, çıxsın getsin!
Ey şux nazənin, nə gözəldir məlahətin!Ey şux nazənin, nə gözəldir məlahətin!Heç kəs əsiri olmaya bir sən tək afətin!
Zülfündə nə lazım, gözəlim, şanə dolansın?Zülfündə nə lazım, gözəlim, şanə dolansın?Qoyma, o hərəmxanəni biganə dolansın!
Göstər, gözəlim, gül üzünü görsün, utansınGöstər, gözəlim, gül üzünü görsün, utansın,Pərvanə sorağında gəzib odlara yansın.
Məni atdın, gözəlim, özgələrə yar oldunMəni atdın, gözəlim, özgələrə yar oldun,Neyləmişdim, mənə yar olmadın, əğyar oldun?
Yenə yetişdi əlim vəsli-yarə, eşq olsunYenə yetişdi əlim vəsli-yarə, eşq olsunKi, həsrət olmadım ol gülüzarə, eşq osun!
Etdi pünhan zülf içində ol mələksima üzünEtdi pünhan zülf içində ol mələksima üzün,Gizləmiş əbr içrə san məhru-cahanara üzün.
Könül, ol şuxə yaxınlaşma, onun əngəli varKönül, ol şuxə yaxınlaşma, onun əngəli var,Bivəfanın nə olur axırı, nə əvvəli var.
Üzündə busədən, ey gül, iki nişan yeri varÜzündə busədən, ey gül, iki nişan yeri var;Birində qırmızılıqdır, birində qan yeri var.
Hər kəsin dəhrdə səntək, gözəlim, dilbəri varHər kəsin dəhrdə səntək, gözəlim, dilbəri var,Xoş onun halına, dünyada nə dərdi-səri var?!
Bəxtiyar aşiq odur ki, onu cananı sevirBəxtiyar aşiq odur ki, onu cananı sevir,Binəva bülbülünü, öz güli-xəndanı sevir.
Ey könül, sən sevdiyin ol nazlı afət özgədirEy könül, sən sevdiyin ol nazlı afət özgədir,Bülbüli-şeydayə gülzari-lətafət özgədir!
Gözəllər, mahpeykərlər könüllər qan edənlərdirGözəllər, mahpeykərlər könüllər qan edənlərdir,Cəfa rəsmində bu bimehrlər tüğyan edənlərdir.
Həyata zövq verən sevgidir, məhəbbətdirHəyata zövq verən sevgidir, məhəbbətdir,Məhəbbət hər kəs üçün ən böyük səadətdir!
Bir nəfər əhli-vəfa min bivəfadən yaxşıdır!Bir nəfər əhli-vəfa min bivəfadən yaxşıdır!Bir sədaqət əhli min əhli-riyadən yaxşıdır!
Sənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardırSənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardır,Xəzanə dönməyəcək novbaharımız vardır.
Sənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdurSənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdur,Nə istəyirsən elə, etirazımız yoxdur.
Könül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdurKönül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdur,Yetişsə aşinadən-aşinayə hər cəfa, xoşdur.
Qiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olurQiyamə gəlsə qəddin, həşrdən əlamət olur,Zəmanə əhli dəyər bir-birə, qiyamət olur.
Bülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imişBülbülün naleyi-cansuzuna bais gül imiş,Gülə həm aşiqi-sərgəştə olan bülbül imiş.
Səni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır buSəni gördükdə dedim: – Xosrovi-xubandır bu,Bu vəcahətlə, həqiqət, məhi-Kənandır bu.
Hər aşiqin ki möhnəti var, ağlar, ağlamaz?!Hər aşiqin ki möhnəti var, ağlar, ağlamaz?!Vəsli-nigara həsrəti var, ağlar, ağlamaz?!
Ey gül, məni sən istəsən, ömrüm hədər olmaz!Ey gül, məni sən istəsən, ömrüm hədər olmaz!Sülh olmasa, övladi-Vətən bəxtəvər olmaz!
Könül, əsir olalı, zülfi-yarə hər ikimizKönül, əsir olalı, zülfi-yarə hər ikimiz,O gündən olduq əcəb, bəxtiqarə hər ikimiz.
Göz mərdümi ki, əşk tökər bir gilə sənsizSəyyar*Göz mərdümi ki, əşk tökər bir gilə sənsiz,
Təngdir qönçə dəhanın, gec gəlir avazə sözTəngdir qönçə dəhanın, gec gəlir avazə söz,Bir sənəmdir – nazənin, qoymuş özünü nazə söz.