Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Nədən azürdəsən, ruhi-rəvanım, bisəbəb məndən?Biməhdillah ki, zahir olmayıb tərki-ədəb məndən.
Dilənçi cocuqDilən şəhərdə, ey cocuq, dilən, əl aç cocuq kimi,Yanaş, o varlı oğlana, yanaqları totuq kimi.
DənizSən o qədər genişsən ki,Yerləşər bir cahan sənə.
SəssizSən məndən incimə, dünya gözəli,bir gözəl qadını itirmişəm mən.
Sən deyən olsunƏtəyindən tök daşı,Küsmə hər addımbaşı.
Xürrəm ol gün kim, mənim fərxundə yarım var idiXürrəm ol gün kim, mənim fərxundə yarım var idi,Könlümü bağrım bütün, səbrü qərarım var idi.
Гульшан-и раз, глава 12تو گویی هست این افلاک دوّاربه گردش روز و شب چون چرخ فخّار
Arşın mal alanƏfradi-əhli-məclisƏsgər* — dövlətli bir tacir oğlandır.
TaparHərfi tənəlisə, kəlam nəqabilDərk edən qəlbinin yarasın tapar.
Ayrılıq axşamıOtağımıza girdikdə Şəfiqəni orada görmədim. Murad uzanmışdı, rəngi üzündən büsbütün götürülmüşdü. Yenidən xəstələndiyini zənn edərək, təlaşa düşdüm. Çarpayısına yaxınlaşdım, əlimi başına qoydum: qızdırması artmışdı.– Qonaqlar çoxdanmı getmiş? – dedim. Dinmədi. Halını anladım: “Şəfiqə ilə yəqin yenə sözləşmiş” – deyə fikrimdən keçirdim. Kefini pozmamaq üçün marağımı susdurdum. Soyunub yatağıma girdim. Murad əlini gözlərinin üstündən götürüb, ələmli bir nəzərlə mənə baxdı; yalmandı – dodaqları qurumuşdu.
Арабское стихотворение 7انت نسمه من صوب ارض الاحبهبطیب تحیات و عرف موده
MənimBilmirəm ki, nə bəlalı qul oldum,Əzəl qara gəldi iqbalım mənim.
İkinci məclisVaqe olur keçən otaqda. S ə r i y y ə tək və pərişan oturub.S ə r i y y ə . Bədbəxt canım! Neçə illər idi ümid edirdim ki, gələcəkdə Rüstəm,
Sinəm üstəXub yaraşır sənə əlindəki gül,Mən səni oxşayam, tax sinəm üstə.
Xoşbəxt olmaqYolu çətin imiş xoşbəxt olmağın,Doğruluq, duruluq bəs eləmirmiş.
Üçüncü məclisДЕЙСТВИЕ ТРЕТИЕ(Сцена происходит там-же Молла-Ибрагим-Халил утром сидит у себя в палатке, на молитвенном ковре, в полном форменном костюме, с чалмою на голове, с четками в руках, и продолжает чтение начатой утренней молитвы наизусть; пред ним, скрестивши руки на пояс, стоит Молла-Гамид, его ученик.)
Xəluqun pədəriS.Səbur bəradərimə*Şe'rin, ədəbin nasiyeyi-şə'şə'ədari,
Стихотворение 96تاجری در کشور هندوستانطوطئی زیبا خرید از دوستان
Dindirin məniMən bu günün,gələcək əsrlərin oğluyam.
BisətBİSƏTAydın və yıldızlı bir gecə. Məkkə yaxınlığında Hira dağı. Ətrafda mağaralar, yalçın qayalar, sarp enişlər, qorqunc uçurumlar...Peyğəmbər əli alnında dərin düşüncələrə dalmış... O, qırq yaşında, gözəl, veqarlı bir sima... Alnı, köksü, omuzlarının arası geniş; rəngi gül rənginə mail əsmərimsi və nurani... Saçları nə pək qıvırcıq, nə də pək düz; sağalı bir tutam, sıq və tam; biləklər, qollar qalın və qüvvətli... Böyük başlı, hilal qaşlı, çəkmə burunlu, dəyirmi çöhrəli, orta boylu, iri gəmikli; kirpikləri uzun, iki qaşının arası açıq, fəqət bir-birinə yaqın. Gözləri qara və büyücək... İştə o dalğın və müəmmalı gözlər... Gecənin sükutunu oqşayan həzin və bayıltıcı bir ud zümzüməsini dinləyərək, uyuyor kibi, kəndindən keçmiş. Bu sırada pənbə, mavi, mənəkşə nurlar içində altun qanatlı, füsunkar bir mələk göydən enər və ilahi bir ahənglə Peyğəmbərə xitab etməyə başlar.
Kür(İxtisarla)**“Mərcan suyu” qaynağın,
Маснави 10من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم
Adsız zirvəÇiynində qara mərmər,Neçə igid,
Газель 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Vüsalda - hicranMəni görən kimi sən hönkürərəkAçdın qollarını...
Köçəri quşİsti karıxdırdı, çıxdıq şəhərdən,Ucqar dağ kəndində tapdıq əlacı.
Keçmiş günlərQəza ispolkomunun maarif şöbəsinin zavxozu Süleyman Qurbanov (sabiq Süleyman bəy Qurbanbəyov) çayçı dükanının qabağında bir stəkan acı çay ilə damağında bir uzunquyruq Şəki demisi, kəmaliistirahətlə əyləşib, Həsən Dadanov maxorkasının tüstüsünü halqahalqa havaya buraxmaqda idi. Onun ətrafında əyləşən beş nəfər şəxs həmçinin qabaqlarında çay, damaqlarında papiros, Süleyman bəyin söhbətinə huşü guşla qulaq verirdilər.Bu adamlar bunlar idi: qəza ispolkom sədrinin müavini Sadıq Cavadov (keçmişdə Süleyman bəyin faytonçusu Sadıq), qəza kuryeri Süleyman bəyin xalası oğlu Cahangir Nuru oğlu (keçmişdə Cahangir bəy Nurubəyov) və kənd qarovulçusu Qasım (sabiqdə Qasım yüzbaşı). Süleyman bəy keçmiş günlərdən, Tiflis, Kislovodsk, Valadiqafqaz, Moskva səyahətlərindən qızğın bir nəfəslə laf vurmaqda idi.
Məclis əhli çaxır içəndə dutar əldə əyağMəclis əhli çaxır içəndə dutar əldə əyağ,Sanəsən bir şəmdir kim üstə yanır bir çırağ.
Onuncu şəkilİbrahim xanın iqamətgahı. Mirmöhsün ağa ilə Cavad xan səhnəyə daxil olurlar.*İbrahim xan**
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –