Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
Allahın ən əziz quludur şairAllahın ən əziz quludur şairXalqa dost, nəfsinə düşmən yaşayır.
Газель 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Кыта 212جدلی فلسفی است خاقانیتا به فلسی نگیری احکامش
Газель 224روی میتابد ز من گر ماه تابان گویمشمی رود از پیشم از سرو خرامان گویمش
Рубаи 91آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟
Savad məktəbləriMən bu məqaləni o qəsd ilə yazmıram ki, savad məktəblərinə əmələ və kəndlilərimiz həvəs göstərsinlər və həmin məktəblərə şövq ilə doluşub savad öyrənsinlər.Niyə o qəsd ilə yazmıram?
Kıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzükKıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzükİrişdi bize vaslun ile devlet-i nâzük
Хосров и Ширин, глава 73ز راه پاسخ آن ماه قصبپوشز شکر کرد شه را حلقه در گوش
Mahru və SmirnovMahru heç vaxt Smirnovu bugünkü qədər qəmgin görməmişdi. Smirnov daima: «Mən yalnız evə gələrkən yorğunluğum çıxır, ancaq səninlə görüşərkən dışarıda aldığım kədərləri unuduram», deyirdi. Lakin bu son günlərdə belə sözlər çox süni çıxırdı, Mahrunu inandıra bilmirdi. Smirnov nə evdə, nə dışarıda şad deyildi. O, evə gələrkən Mahrunun zövqünü oxşamaq istəsə belə, bacarmırdı, o güldükdə belə, bu gülüşün zahiri olduğu, içəridə isə başqa həyəcanları yaşamaqda olduğu duyulurdu. Bəzən başladığı söhbətləri belə yarımçıq qoyub başqa bir məsələyə keçirdi, heç bir şeyə həvəsi gəlmirdi, heç bir yerdə qərar tutmurdu. Yemək süfrəsində oturduqda ət tikəsini çəngəlin ucunda saxlayıb fikrə gedirdi. Bu anlaşılmaz vəziyyət gənc Mahrunun bütün ümidlərinə bir zərbə endirmiş kimi olurdu.O düşünür və düşünürdü:
Газель 67خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟
Дополнение 12سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمیآردبیا ای خواجه! گر هستت سر سودای بازارش
Töhfeyi-Sami, bölmə 439از جمله نوادر دوران و اعجوبه زمان بود و در انشاء از زبان وحوش و طیور چیزهای عجیب و غریب نوشته و در شعر هم طبعش در جد و هزل بسیار خوبست . این سه مطلع از اوست :ملک روزی که در قبر من از بهر سوؤال آید
Рубаи 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Balaca qarışqa və təpə...Hükəmayi-hind öz kitablarında mərqum ediblər ki, bir murçə birtəllin torpağını bir sair yerə nəql etməyə kəməri-himmət bağlamışdı.
DüşmənDüşmən mənə pis söz desə, əfv eyləyərəm mən,Əfv eyləyərəm, bəlkə də səhv eyləyərəm mən.
Кыта 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Hardasan?Hardasan, ey ilk baharım, hardasan?Nazlı yarım, şux nigarım, hardasan?
Ey gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim varEy gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim var,Bir gün yaxar axır səni ahım, səhərim var!
Zəhmət və zinətKənd içində Alış dayıAdlı-sanlı əkinçiydi.
Рубаи 11در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است
Газель 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Другое стихотворение 11آمد آهسته شب به بستر مندلبری کافت دل و دین است
Рубаи 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Töhmət edir qəzetçilər, - məşəri-nası bir beləTöhmət edir qəzetçilər, - məşəri-nası bir belə...Özlərinin inan ki, yox fəhmü zəkası bir belə...
Şirin söhbət– Qapını yaxşı ört, saata bax, gör neçədir.– Mən baxmışam, sən bax!
LaləLalə, rəngindəki yanğın, de, nədir?Niyə məlulsan, a dağlar qızı, sən?
Vəfalıya can qurban...«Vəfasız atar gedər»*Heç bilmirəm kimdi yazan, kimdi oxuyan?
Bir Tərtər, bir İncə varBir Tərtər, bir İncə var,Camçapar bürünc ovar