Mədinə Gülgün: Təbiət və bahar
Bacarsan baharı əylə,Payz özü gələcəkdir.
Könlüm istərKönlüm istər bir yol salam,Yenə ellərdən-ellərə.
Bu ömür yolunda zarafat olmazBir odlu nəfəssən neyi dindirən,Bəs nədən könlümü dindirməyirsən.
Sına məniHamar deyil ömrün yolu bilirəm,Bu yollarda sına məni, sına sən.
İndiDağıldı cəlalı üzü boz qışın,Yazın taxta çıxan vaxtıdı indi.
Səsimə səs verər...Ömrün yollarında yoxuşlar olar,Əsla qorxutmayır yoxuşlar məni.
PayızYaşıl yarpaqlara düşdü qızıl xal,Çöllərə, düzlərə həzinlik gəldi.
Ağ badam çiçəkləriTəbrizdə badam ağacları çox*Borana düşdü yenə,
Dünyaya şeir gəlir...Bu səhər al günəşinQızılı tellərində
Beşik başındaOturub beşik başındaNəvəmə laylay çalıram yenə.
Narahat dünyaNarahatdır insanlığın ürəyi,Pozulubdur rahatlığı dünyanın.
Bir ovuc qarHəkim çox qulaq asdı,Ürəyimi yoxladı.
Yora bilməz yollar məniGah aranda, gah dağdayam,Gah çəməndə, gah bağdayam.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.