Qəzəl 5879

گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 588

Yaxamı vermədisə eşq gözəllər əlinə,Məni ovsunlayaraq axırı saldı felinə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5880

ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5881

تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5884

ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5885

با شوخ دیدگان هوس آشنا نیمچون عقده حباب اسیر هوا نیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 589

مبین ز موج تهیدست خوار دریا راکه روی کار بود پشت کار دریا را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5893

برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5896

افزود گرانباری غفلت ز شتابمشد آبله پای طلب پرده خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5898

آن حال ندارم که به فکر دگر افتمکو قوت پا تا به خیال سفر افتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5900

پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5904

آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5907

بیخود ز نوای دل دیوانه خویشمساقی و می و مطرب و میخانه خویشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5908

تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟رنگین نشود پنبه ز خونابه داغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5914

از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5915

کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5917

از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5918

در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 592

مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5920

ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5922

از صبر عنان دل خود کام گرفتیمآن طایر وحشی به همین دام گرفتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5924

هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5928

چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.