Qəzəl 5822

آغاز خط مفارقت از یار می‌کنمدر نوبهار پشت به گلزار می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5823

روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5824

دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5828

می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5831

کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5832

دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5836

خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5844

ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5850

ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5851

ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5854

چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5855

از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 586

کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟که خارخار، گل پیرهن بود ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5861

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5862

ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5866

ما گرچه در بلندی فطرت یگانه‌ایمصد پله خاکسارتر از آستانه‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5869

چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5872

ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5876

ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5877

با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.