Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
پرده عیب جهان است نظر پوشیدنگل بی خار شود خار ز دامن چیدن
Qəzəl 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن
Qəzəl 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن
Qəzəl 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن
Qəzəl 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من
Qəzəl 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من
Qəzəl 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Qəzəl 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامنمی کشد موجه من از کف کوثر دامن
Qəzəl 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون
Qəzəl 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون
Qəzəl 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Qəzəl 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرانسیمِ فتح، قلم میکند لوای مرا
Qəzəl 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون
Qəzəl 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون
Qəzəl 6303حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران
Qəzəl 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان
Qəzəl 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان
Qəzəl 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Qəzəl 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان
Qəzəl 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن
Qəzəl 6316گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟
Qəzəl 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Qəzəl 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Qəzəl 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.