Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Qəzəl 633Qapını bağlayacaq bağban, əgər gəlsə bahar,Ağ gülü pambıq edib öz qulağın güllə tıxar.
Qəzəl 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Qəzəl 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Qəzəl 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن
Qəzəl 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
Qəzəl 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Qəzəl 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Qəzəl 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Qəzəl 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Qəzəl 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Qəzəl 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Qəzəl 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Qəzəl 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Qəzəl 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Qəzəl 6358ز بی قراری من می کند سفر بالینز دست خویش کنم چو سبو مگر بالین
Qəzəl 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Qəzəl 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Qəzəl 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Qəzəl 6363مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Qəzəl 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Qəzəl 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Qəzəl 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Qəzəl 6372دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.