Xaqani Şirvani: Təbiət və bahar
صدرا تو را جلالت اسکندر است لیکخضری که آب علم ز بحر یقین خوری
Qitə 335Böyük şair mənəm, məna süfrəsi də mənimkidir;Ünsüri də, Rudəki də artığımla dolanarlar.
Qitə 337Ey ədalət bağçası Bagdad, əhsən, mərhəba,Dövrənə dövr eyləyir səyyarələr, çərxi-fələk.
Qitə 356می تا خط جام آر به رنگ لب دلجویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی
Qəzəl 189پیش صبا نثار کنم جان شکوفهوارکو عقد عنبرین که شکوفه کند نثار
Qəzəl 192Fəsli-gül oldu, gülüm, cami-güləfşan gətir,Keçdi dünənki xumar, indi mənə can gətir!
Qəzəl 194رحم کن رحم، نظر بازمگیرلطف کن لطف، خبر بازمگیر
Qəzəl 204Ay nə lazım, sən kimi məhru kifayətdir mənə,Gül nə lazım, sən kimi xoşbu kifayətdir mənə.
Qəzəl 223نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم
Qəzəl 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Qəzəl 242به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهمز دیوان هوا کارم چنان آمد که من خواهم
Qəzəl 265Dostluğunda bir sədaqət görmürəm, görmürəm!Sirr saxlayan qəlb, mətanət görmürəm. görmürəm!
Qəzəl 269Taqətim yox ki, mənim mənzili-cananə çatım,Natəvan murəm, heyim yox ki, Süleymanə çatım.
Qəzəl 277Nuş edərəm fələk qəmin ağlamaqdan, yazıq mənə!Çərxi-fələk kəməndinə bağlı qalan, yazıq mənə!
Qəzəl 278Könül, gəl, bu eşq ilə peymam tazə eylə!Eşqin bəratı ilə, gəl, canı tazə eylə!
Qəzəl 279Hüsn atın sən, ey gözəl, meydanda, gəl, cövlana sal!Başını aşiqlərin döndər kosa, çovqanə sal!
Qəzəl 325ای راحت جانها به تو، آرام جان کیستیدل در هوس جان میدهد، تو دلستان کیستی
Qəzəl 327Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?
Qəzəl 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای
Qəzəl 351درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
Qəzəl 374گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی
Qəzəl 386گویم همه دل منی و جانیمانم به تو و به من نمانی
Qəzəl 390ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبریرونق آفتاب شد زآن رخ همچو مشتری
Qəzəl 394ما انصف ندمانی لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.